Ótengdur forsætisráðherra

Alltaf er Geir eins og út á þekju. Hann er að láta hratt vaxandi atvinnuleysi koma sér á óvart. Samtök launamanna eru búin að hamra á því allt frá því vor að ríkisstjórnin verði að grípa til mannaflsfrekra aðgerða þegar líði á haustið. Gert var grín af þessu af stuttbuxnaliðinu í Sjálfstæðisflokknum með margskonar útúrsnúning og fleira og Geir neitaði að halda samráðsfundi eins svo margoft hefur komið fram í fréttum.

Nýjustu tölur varðandi atvinnuleysið eru uggvekjandi, segir Geir H. Haarde forsætisráðherra í morgun mjög undrandi á stöðunni og ætlar að taka atvinnumálin til umræðu á ríkisstjórnarfundi og telur mjög mikilvægt að atvinnureksturinn í landinu geti gengið svo fólk geti haldið störfum sínum.

Bíddu aðeins; hver var það sem sló stórum verkefnum út af borðinu um daginn. Er nema von að allt gangi hér á afturfótunum með svona fólk við völd?

Undanfarna daga er búið að segja upp 10% þeirra rafiðnaðarmanna sem vinna á almenna markaðnum, þetta er til viðbótar þeim sem hafa horfið af landi brott og hins mikla fjölda sem fór inn í verknáms- og háskólana í haust. Það hefur orðið um það bil 25% fækkun á störfum innan rafiðnaðargeirans á almennum markaði í haust.

Þessi til viðbótar eru fyrirtækin markvist að keyra niður laun í landinu um 10%, auk þess að fella niður yfirvinnu.



Það er að bresta á fjöldaflótti úr landinu :

Hér er auglýsing sem okkur barst áðan
Námskeið um flutning til Norðurlandanna
Norræna félagið vekur athygli á námskeiðum ætluðum fólki sem hyggur á flutning til Norðurlandanna. Um er að ræða tvö stutt námskeið þar sem farið verður yfir helstu atriði sem hafa þarf í huga við flutning, til að mynda varðandi skráningu, atvinnu og húsnæði auk þess sem þátttakendum gefst færi á að bera fram spurningar. Þjónusta Halló Norðurlanda og heimasíða verður einnig kynnt.

Þriðjudaginn 4. nóvember kl. 19:30 – Flutningur til Noregs og Svíþjóðar
Þriðjudaginn 18. nóvember – Flutningur til Danmerkur

Námskeiðin eru ókeypis og öllum opin og henta þeim sem hyggja á atvinnu í þessum löndum, halda þangað til náms eða annarra erindagjörða.. Hafa ber í huga að nauðsynlegt er að skrá sig á námskeiðin en nánari upplýsingar um skráningu fást hjá Ölmu Sigurðardóttur á skrifstofu

Norræna félagsins og á http://www.norden.is/.

Heimasíða: http://www.hallonorden.org/

Hrun Sjálfstæðisflokksins og efnahagsstefnu hans

Fylgi Vinstri-grænna mælist nú meira en fylgi Sjálfstæðisflokksins, samkvæmt Þjóðarpúlsi Gallup. Samkvæmt könnuninni mælist fylgi Samfylkingar 31%, VG 27%, Sjálfstæðisflokks 26%, Framsóknarflokks 10% og fylgi Frjálslynda flokksins er 3%.

Svarhlutfall var 66% sem segir kannski ekki minnstu söguna. Íslenskir stjórnmálamenn hafa gengið svo kyrfilega fram af fólki með fullkomlega ábyrgðarlausu hátterni og spillingu á undanförnum misserum. Þar er ég að vísa til hátternis sjálfstæðismanna í borgarstjórninni og svo stjórn efnahagsmála.

Hætt er við að fall stjórnarflokkanna eigi eftir að aukast ennfrekar. Þá ekki síst þegar nokkur þúsund manna verður búin að missa vinnuna og hinn hlutinn fallinn verulega í launum og verðbólgan á fleygiferð upp á við og vextirnir þar á eftir.

Sífellt koma fleiri atriði fram sem segja okkur hversu afkáralegir stjórnarhættirnir hafa verið á undanförnum árum. Stjórnvöldum hefði verið í lófa lagið að fyrirbyggja hamfarir heimilanna, sparifjáreigenda og sjóðsfélaga lífyerissjóðanna.

Ekki er ólíklegt að þegar búið verður að kanna atburðarásina, að stjórnarháttum Sjálfstæðisflokksins verði líkt við skipulagða árás á heimilin.

Ellen

Það var alltaf mikil upplifun að taka leið 14 innan úr Vogunum niður á torg og fara í Gamla bíó. Þar lögðu margir grunn að viðskiptaferli með þátttöku í margslungnum skiptimarkaði teiknimyndablaða. Öll höfðu þau ákveðið gengi og var gengi Dell blaðanna hæst. Kvikmyndir og blöð Lone Rangers á hestinum Silver með félaganum Tonto voru mitt uppáhald. Þeir tóku vondu gæjana í bakaríið og þeystu svo út í sólarlagið og kvöddu með “Hæ-jó Silver, away.”

Gamla bíó hefur í gegnum tíðina eignast ákveðin sess í hugum margra. Ég er einn þeirra sem fer í ákveðnar hugræna stellingu þegar ferðinni er heitið þangað. Í gærkvöldi var tilefnið ein af mínum uppáhaldssöngkonum Ellen. Hún var mætt þar með Eyþór manninum sínum og þrem dætrum þerim Elínu, Sigríði og Elísabetu. Auk þeirra voru á sviðinu bræðurnir Ómar og Óskar Guðjónssynir, Pétur Ben og Magnús Tryggvason á trommur. Allt toppfólk hvert á sínu sviði, enda var ekki ein einasta feilnóta slegin.

Uppistaðan í prógraminu voru vitanlega lögin hans Magga Eiríks. Hann mætti á sviðið og tók eitt lag, einnig kom KK bróðir Ellenar upp á svið og tók eitt lag. Auk þess voru nokkur ný lög og vitanlega sálmur. Ellen er ákaflega örugg söngkona og veit upp á hár hvernig hún á að beita röddinni. Hún hefur áður verið með þetta band með sér og þau sýndu öll að þar fór fólk í efstu deild.

Mér fannst stundum að þau hefðu hægt á taktinum einum um of í nýjum útsetningum, en annars voru þetta frábærir tónleikar í frábæru húsi. Húsið fer vel með tónlistarfólkið og ekki síður áheyrendur. Öllum leið vel og ófarir efnahagslífsins gleymdust í tvo frábæta klukkutíma. Alveg verið til í að sitja aðeins lengur og draga það að hoppa út í fáránleikann.

Enn einn dagur

Nú er Sterling fallið og Maradonna að verða landsliðsþjálfari Argentínu, sagði útvarpsklukkan glaðhlakkalega við mig þegar hún byrjaði sín daglegu störf. Ástæða gjaldþrotsins er að ekki fengust meiri lán frá Íslandi. Þar kom enn ein staðfesting á því sem haldið hefur verið fram að fjámálasnillin fólst í því að skiptast á bréfum og hækka gengi þeirra í hvert skipti og fá svo lán heima á Íslandi. Innistæðulaus peningagufa sem markvisst var stefnt að endaði í vasa almennings.

Ekki kom fram á því hvort karlinn Maradonna sé búinn að ná valdi á sínum vandamálum, en það er virðist vera og er fínt mál. Hendi guðs mun leiða Argentínu áfram í fótboltanum. Er þetta sönnun þess að ekkert vandamál sé svo stórt að ekki sé leið út? Argentínu tókst að laga til hjá sér en það gekk svo sem ekki vandræðalaust. Þeir fengu lán frá Alþjóðasjóðnum, en löguðu ekki til gjaldmiðilinn og það tók þá 4 klst., segir sagan að eyða öllu láninu, í að reyna að verja vonlausan gjaldmiðilinn.

En svo kynnti klukkan Agnesi til leiks og hún skammaðist út í að allir vildu bara sjá blóð og finna út hverjir hefðu tekið rangar ákvarðanir. Fólk á umyrðalaust að taka fram vinnuhanskana og halda áfram, sagði hún. Það er ekki hægt að skilja það öðruvísi en svo að að hún taki undir með sínum mönnum um að engu eigi breyta og bara þjösnast áfram í sama farinu.

Það liggur fyrir að rangt hefur verið staðið að peninga- og efnahagstefnu þessa lands og almenningur ætlar ekki að halda áfram í óbreyttu ástandi. Það verður að grafa að rótum vandans og það kallar á víkja verði þeim sem hafa haldið í hina röngu stefnu, varla verður þeim falið að sjá um uppbygginguna. Þessi bankastjórn hgefur staðfastlega haldið uppi fölsku gengi og fölskum lífskjörum. Sem leiddi til þess að fólk skuldsetti sig á röngum f0rsendum og situr nú í heimatilbúinni súpu seðlabankastjórnar.

Seðlabankastjórar norðurlandanna stóðu saman um að hjálpa okkur ekki um aur án þess að fyrir lægi samkomulag við Alþjóðasjóðinn. Semsagt þeir treystu því ekki að við myndum taka fram stóru ryksuguna og hefja hreinsum í efnahagsstjórninni. Umræðan hér heima snérist upp í að það myndi valda því að Íbúðalánasjóður yrði lagður niður og heilbrigðiskerfið einkavætt og fleira í þeim dúr og engin hefði gert neitt rangt eins og reynt er að telja okkur í trú um.

Okkur var bent á að ekki stæði neitt í þessa veru til og reyndar hefði um alllangt skeið drjúgur hluti heilbrigðiskerfisins verið einkavæddur, sem er rétt. Alþjóðasjóðsmennirnir sögðu að þeir kæmu með tillögur, en það þýddi ekki endilega að menn þyrftu að fara eftir þeim. En Davíð hefur lengi haldið í háa vexti, og varð reyndar að lækka þá um daginn til þess að halda friðinn. En nú fékk hann bandamenn og nýtti það til þess að hækka snarlega aftur. Smjörklípa segir Valgerður. Jarðaför krónunnar er hafin segja hagdeildir atvinnulífsins.

Áfram á sömu braut, sama hvað það kostar

Það er hreint út sagt ömurlegt að þurf að horfa upp á ábyrgðarleysi þeirra sem hafa valdið íslenskum heimilum og fyrirtækjum óbætanlegum skaða. Neita að horfast í augu við staðreyndir. Heimta að ekki sé leitað að sökudólgum. Reyna að hafa áhrif á umfjöllun í fréttum og koma ábyrgð yfir á aðra.

Það blasir við að ríkisstjórnin, seðlabankastjórnin ásamt fjármálaeftirlitinu unnu ekki vinnuna sína. Seðlabankinn hefði þurft að byggja upp varasjóð, sömu upphæð sem við erum þessa dagana að taka dýrum dómum að láni, á annað þúsund milljarða. Það var ekki gert vegna þess að það var alltof dýrt. Með öðrum orðum að það blasti við að það þurfti að gera aðrar ráðstafanir eins og t.d. að sækja um aðild að ESB. Afleiðingarnar hér á landi eru þær að þetta lendir á heimilum og fyrirtækjum, en það sjáum við ekki annarsstaðar. Ef þessir menn hefðu unnið vinnuna sína þá væri staðan hér sú sama og annars á norðurlöndunum.

Öll umhirða bankanna með sparifé landsmanna hvort sem það var í eignastýringu eða þá eignir lífeyrissjóðana í bönkunum ber það með sér að innandyra átti að minnka sem mest tap þeirra og koma því yfir á lífeyrissjóði og einstaklinga. Þetta var gert í skjóli þeirra viðhorfa sem stjórn Seðlabankans hefur og viðheldur.

Forsvarsmenn bankanna ásamt hægri stjórnmálamönnum vönduðu almenning og samtökum þeirra ekki kveðjurnar. Fólk hvatt til þess að ganga úr stéttarfélögum og hætt að greiða til sjúkrasjóða og eins í séreignasjóði lífeyrissjóðanna og þannig mætti áfram telja.

Nú er verið að ráða sama fólkið inn aftur í nýju bankana og þetta fólk virðist halda launum sínum og vill að auki fá greidda bónusa fyrir að það að greiða úr þeim flækjum sem þeir sjálfir settu upp og urðu okkur til skaða. Þetta er gert í skjóli þess að ráðherrar og Seðlabankastjórn neitar því alfarið að axla ábyrgð og forsætisráðherra ásamt Seðlabankastjóra endurtaka í síbilju þá yfirýsingu að þeir ætli að halda áfam á sömu braut og vextir hækkaðir í 18%.

Með öðrum orðum ráðherrar eru í raun að hvetja fólk að flytja erlendis.

Varphænur heimskunnar

Margir velta þessa stundina fyrir sér niðurstöðu skoðanakönnunar Fréttablaðsins. Þar kemur fram að fylgi stjórnmálaflokkanna breytist nokkuð en ekkert í samræmi við það ógnvænlega ástand sem efnahagsstefna Sjálfstæðisflokksins hefur leitt yfir Ísland.

Á bloggi Egils Helga er því velt upp í dag hvort við séum hæsn.

Íslendingar hafa látið stjórnmálamenn sína komast upp með margskonar spillingu sem ekki hefur verið liðin í öðrum löndum. Margoft hafa komið upp stöður hjá íslenskum ráðherrum sem í öðrum löndum væru ekki liðnar, jafnvel kostað afsagnir.

Íslenskir stjórnmálamenn kalla hiklaust mótmæli almennings við athöfnum þeirra skrílslæti. Þar bendi ég t.d. á viðbrögð Moggans og ráðherra sjálfstæðisflokksins við réttmætum mótmælum Reykvíkinga við ótrúlegum athöfnum borgarfulltrúa Sjálfstæðismenna í vetur. Hæðst er af mómælafundum, eins og t.d. hefur verið gert að undanförnu.

Ríkisstjórnir víkja sér hiklaust undan þjóðaratkvæðagreiðslum og þær stinga frumvörpum þingmanna sem eru þeim ekki þóknanleg undir stól. Hafnað er að afnema eftirlaunalög þrátt fyrir mikil mótmæli almennings og ráðherrar gera hiklaust hróp að fjölmiðlamönnum og segja þá beita sig einelti spyrji þeir óþægilegra spurninga. Ráðherrar neita að tala við fjölmiðlamenn sem ekki spyrja þægilegra spurninga.

Spaugstofumenn hafa oft fjallað um þennan landlæga undirlægju hátt okkar og m.a. sýnt okkur réttilega með fótspor ráðherra um allt bak.

Nú blasir við að landinn ætli að láta mótmælalaust yfir sig ganga mestu og alvarlegustu mistök sem stjórnmálamenn hafa leitt yfir íslendinga og skapað okkur ótrúverðugleika um öll nágrannalönd okkar.

Hjá Agli stendur :
Hvað með Ísland sem “Hænsnalýðveldi,” nokkurn veginn sbr. orðSteinars Sigurjónssonar í bókinni Blandað í svartan dauðann: “Íslendingar eru hænsn!”

Eru íslendingar hænsnalýðveldi?Varphænur heimskunnar?!

Það er eiginlega ekki hægt annað en að taka undir þetta og vaxandi fjöldi er búinn að fá sig fullsaddan og býr sig undir að fara. Gjörið svo vel sjálfstæðismenn þið eruð búnir að gera endanlega upp á bak, eins og Dr. Gunni orðar það réttilega.

Endurreisn atvinnulífs

Á ársfundi ASÍ var vitanlega fjallað mikið um stöðu á vinnumarkaði. Allnokkur hópur einstaklinga gefur sér þegar þeir fjalla um starfsemi verkalýðsfélaga, að umræðan snúist einvörðungu um að gerð kjarasamninga. Svo er vitanlega ekki, launamönnum er vel kunnugt þá staðreynd að til þess að tryggja atvinnu og bætt kjör þurfa að vera til vel rekin fyrirtæki. Fyrirtækin eru í sjálfu sér starfsfólkið. Það er hinn vinnandi hönd sem skapar arðinn, ekki fjármagnið eins og svo margir hægri menn telja í sinni kapitalísku veröld.

Við horfum þessa dagana yfir sviðna jörð kapítalismans. Fyrirtækin eru að verslast upp og það leiðir til minna atvinnuöryggis og lakari kjör allra. Komist fjármálamarkaður ekki gang innan mjög skamms tíma er hætta er á að fyrirtæki lendi í gjaldþroti, þrátt fyrir að um góðan rekstur sé að ræða.

Það er fyrirtækjunum lífsnauðsyn að hafa tryggt aðgengi að fjármagni. Sama gildir um sprotafyrirtæki þau þurfa aðgengi að þolinmóðu fjármagni og umhverfi sem veitir þeim rými til þess að komast yfir þróunnarskeið. Í þessu sambandi má t.d. líta til Danmerkur, en þeir hafa verið ákaflega snjallir við að byggja upp atvinnulíf sitt, þó svo þeir séu ekki jafnríkir af náttúruauðlyndum eins og við.

Í þessu sambandi má t.d. benda þá leið sem danir völdu þá leið að heimila sprotafyrirtækjum ef þau réðu fólk á atvinnuleysisbótum, þá gæti það haldið bótunum í tiltekinn tíma til þess að halda launakostnaði niðri.

Þrákelkni stjórnvalda undanfarinna ára í að halda í krónuna hefur leitt til gríðarlegra vandamála hjá sprotafyrirtækjum, eins margoft hefur komið fram í máli forsvarsmanna þeirra. Nú blasir við að mörg þeirra munu flytja úr landi verði ekki stefnubreyting hjá stjórnvöldum og þeim mun fylgja velmenntað ungt fólk.

Stefna Sjálfstæðisflokksins hefur leitt okkur sífellt lengra inn á þá braut að vera hráefnisframleiðandi. Hugsun skammtímagróða hefur alfarið ráðið það för. Það er eins og flokkurinn líti svo á að við þurfum einungis að hugsa um þá kynslóð sem nú lifir.

Fiskur er fluttur lítt unnin úr landi, og það eru álver sem flokkurinn vill til þess að nýta alla orkuna. Við endurskipulaggningu þjóðfélagsins þarf að huga að því þróa ný störf, tækni og sjálfbæra þróun. Markmið nýfrjálshyggjunar einkennast af hagræðingu í mannahaldi og launamálum. Allar ákvarðanir taka mið af skammtíma og ekki er um endurnýjun eða uppbyggingu að ræða.

Farið er inn í fyrirtækin og þau standa svo eftir óvarin fyrir áföllum, eins og blasir við okkur þessa dagana í áður gömlum og grónum fyrirtækjum. Í þessu sambandi má benda á hvernig farið hefur fyrir Thacherismanum í Englandi þegar járnbrautir, vatnsveitur og rafveitur hafa verið einkavæddar. Eftir nokkur ár er búið að hreinsa út öll verðmæti og ekki hægt að tryggja öryggi almennings og annað hvort að verður að verja skattfé til þess að kaupa hin fyrrverandi almenningsfyrirtæki aftur og byggja þau upp frá grunni eða afnotagjöld eru hækkuð ótæpilega.

Lífeyrissjóðirnir hafa um langt árabil án árangurs kallað eftir því að stjórnvöld breyti lögum um fjárfestingar sjóðanna. Það þarf að skapa forsendur fyrir aðkomu lífeyrissjóðanna að endurreisn atvinnulífsins. Leiða má að því rök að töp lífeyrissjóðanna hefðu verið töluvert minni ef þeir sem hafa mótað efnhagstefnuna á undanförnum árum hefðu farið að óskum lífeyrissjóðanna.

Þar má benda fyrst og síðast á lög um forsendur í áhættumati í eignastýringu lífeyrissjóðanna. Gera þarf lífeyrissjóðum kleift að fjárfesta í fasteignum eða fasteignafélögum, t.d. eignum sem leigðar eru einstaklingum og fyrirtækjum eða sveitarfélögum og ríkinu. Það er góður fjárfestingarkostur fyrir langtímafjárfesti eins og lífeyrissjóði að eiga fasteignir. Hér ætla ég að marggefnu tilefni að ítreka enn einu sinni, að rekstur hjúkrunarheimila er allt annar hlutur.

Hér má t.d. nefna að mörg heimili eru að fara í þrot, núgildandi lög krefjast þess að lífeyrissjóðirnir selji strax þær fasteignir, sem falla til þeirra á nauðungaruppboðum. Yfir landinu sveima hrægammarnir og þeim gæti beðið góðir bitar í þessari stöðu. Það er bæði lífeyrissjóðum og ekki síður heimilum og fyrirtækjum til hagsbóta að þeir gætu átt þær fasteignir sem til þeirra falla á nauðungaruppboðum og leigi þær til fyrri eigenda þar til þeir hafi komið undir sig fótunum á ný.

Útifundur á Austurvelli

Í dag kl. 15.00 var haldin útifundur á Austuvelli. Ræðumenn voru undirritaður ásamt Einari Má Guðmundssyni. Einar fór á kostum eins og honum er einum lagið og dró upp hverja myndina á fætur annari um afkárleg og grátleg vinnubrögð ríkisstjórna Ísland og þær hörmungar sem þær hafa leitt yfir íslenskan almenning.

Töluverður fólksfjöldi var á fundinum og mikill samhugur í fólki. En í kjölfar hans var boðuð önnur uppákoma þar sem átti að fara í blysför. Virtist vera að þetta ylli miskilning. Það er vatn á myllu ríkisstjórnar og ekki síður Moggamanna sem hafa dregið upp háðskar myndir af þessum fundum í aðferðum sínum við að hreinsa eigendur sína og ekki síður ríkisstjórnarflokkinn sem hefur mótað efnahagsstefnuna á undaförnum árum . Í Mogganum var því haldið fram að einungis hefðu verið um 500 manns á fundinum fyrir viku, en þar voru á þriðja þúsund manns.

Læt hér fylgja ræðu mína :
Ráðamenn þjóðarinnar hafa undanfarið hamrað á því að almenningur eigi ekki að eyða tíma í leit af sökudólgum. Hvers vegna leggja þeir svona mikla áherslu á þetta? Óttast þeir að almenning verði þá betur ljóst hvað hafi í raun orðið til þess að við komum mun verr út í hinu mikla efnahagsóverðri en önnur lönd?

Er þeim um megn að horfast í augu við það fólk sem er að missa heimili sín og allan sparnað? Eða þá sem standa núna uppi atvinnulausir? Ráðherrarnir mæta í hvern fréttaþáttinn á fætur öðrum þar sem þeir víkja sér undan að svara spurningum um ástandið og hvað standi til að gera til úrbóta.

Aftur og aftur hafa þeir verið staðnir af því að hafa látið okkur fá rangar upplýsingar, eða þá að þær hafa verið misvísandi og stangast á við það sem þeir sögðu okkur í gær. Undanfarin ár hafa margir innlendir og erlendir hagfræðingar bent á að íslenska hagkerfið gæti ekki haldið áfram á þeirri efnahagsbraut sem ríkisstjórnir undanfarinna ára hafi markað, það gæti ekki leitt til annars er ófarnaðar. Ítrekað var bent á að hagsældin sem ráðherrar okkar stærðu sig svo af, væri í raun byggð á sandi og við blasti harkaleg lending.

Ráðamenn svöruðu með því að þar færu úrtölu- og öfundarmenn. Í stað þess að endurskoða stefnuna og koma stjórn á hið ofsafengnu græðgi sem var á útrásarvíkingunum, var hrunadansinn efldur með því að lækka skatta á þeim hæst launuðu. Jafnframt fóru ráðamenn um heiminn með auðmönnunum og böðuðu sig í skyni alnægtarsólarinnar. Ekki var lagt í varasjóði eins og hagfræðingar lögðu til, en fjármunum sóað á báða bóga.

Til þess að ná í enn meira fjármagn til þess að spila úr voru opnaðir innlagnadeildir í nágrannalöndum okkar og boðið upp á hærri vexti til þess að fá almenning þeirra landa til þess að leggja fram sparnað sinn. Hér heima var almenningur hvattur til þess að flytja alla sína peninga af tryggum bankabókum og setja á eignastýringareikninga.

Lagt var að launamönnum að ganga úr stéttarfélögunum og láta iðgjöld sjúkrasjóða og séreignasjóða renna inn á eignastýringareikningana. Boðið var upp á hærri vexti og hagkvæmari lán. „Byrjaðu að græða og taktu yfirdráttarlán hjá okkur á 24% vöxtum“.

Svikamyllan snérist sífellt hraðar. Auðmennirnir lánuðu sjálfum sér peningana og inneignir erlendu reikningana voru fluttir hingað heim svo þeir hefðu úr enn meiru að spila. Öflug og velrekin fyrirtæki lentu í klónum á spilafíklunum. Þau voru síðan bútuð niður og búin til ný. Sjóðir fyrirtækjanna tæmdir, eignir þeirra veðsettar og öll verðmæti flutt á spilaborðið.

Brosin breikkuðu á íslenskum ráðamönnum. Davíð hrópaði ferfallt húrra og íslenskir ráðherrar og forsetinn fluttu lofræður um hina snjöllu fjármálaspekinga, sem við hefðum verið svo lánsöm að eignast. Lög og reglur eru eitur í beinum frjálshyggjunnar og ríkisstjórnir Íslands afnámu lög og rýmkuðu heimildir svo dansgólfið yrði enn stærra. Þrátt fyrir aðvaranir þekktra hagfræðinga var hver hæðin á fætur annarri var byggð ofaná spilaborgina.

„Hvers vegna búum við við hærri verðbólgu, hærri vexti og hærra verðlag hér á landi“ spurði almenningur. „Ekki spyrja okkur óþægilegra spurninga“, voru svör ráðherranna. „Þið leggið okkur í eintelti“, voru úrill viðbrögð forsætisráðherra.

Svo kom mótvindur og öll spilaborgin hrundi í fyrstu vindhviðu. Nú er komið fram að ráðherrar vinaþjóða okkar hafa varað íslenska ráðherra við um alllangt skeið. Hingað hafa komið erlendir sérfræðingar skrifað skýrslur og bent ráðherrum á að það stefndi í óefni, en þeim var stungið í skúffur. Gætu skapað neikvæða umræðu. En ekkert var gert, og hraðinn aukinn ennfrekar og haldið áfram á sömu braut. Settur enn meiri kraftur í að fá almenning til þess að færa fjármuni sína inn í bankana og áróður aukinn í Englandi og Hollandi.

Seðlabankar norðurlandanna lýstu sig tilbúna til þess að koma okkur til hjálpar en það yrði ekki gert nema að tekið væri til á Íslandi. En íslenskir ráðherrar þráuðust við. Svo fór að öll vinaríki okkar tóku sig saman og sögðust ekki lána okkur krónu nema í gegnum Alþjóðagjaldeyrissjóðinn.

„En þá verðum við að taka á móti ráðleggingum og ganga að kröfum um að taka til hjá okkur“ svöruðu íslensku ráðherrarnir óttaslegnir.
„Það er einmitt lóðið“ sögðu norrænu ráðherrarnir, „Við treystum ykkur ekki til þess að gera það sjálfviljugir.“

Þannig er staðan búin að vera undanfarnar vikur. Þar kom að því að ráðherrar okkar urðu að láta undan. Í valnum liggja gjaldþrota heimili og atvinnulaust fólk. Milljarðar af sparifé landsmanna er gufað upp. Sama er upp á tengingnum í lífeyrissjóðunum þar hafa glatast hundruð milljarða af inneignum lífeyrisþega. Allt vegna þess að íslenskir ráðherrar vildu ekki hlusta á aðvaranir.

Þeim var um megn sakir þess að þá hefðu þeir orðið að viðurkenna fyrri mistök og hætta á að einn stjórnmálaflokkur myndi klofna. Það stóð ofar hagsmunun almennings. Ráðamenn mæta í hvert viðtalið á fætur öðru og láta eins og þeir hafi ekkert vitað um stöðuna. Þetta er einhverjum út í heimi að kenna. Staðreyndirnar flæða upp á borðið hver á fætur annarri. Sífellt dökknar myndin.

Ráherrarnir hlaupa nú með veggjum og reyna að telja okkur í trú um að nú sé ekki tími til þess að leita uppi sökudólga. Í gærkvöldi boðaði forstætisráðherra óbreytta stefnu og neitar að taka til á stjórnarheimilinu og í Seðlabankanum. Honum var svarað í dag af Alþjóðagjaldeyrissjóðnum um að þá fengjum við ekki frekari aðstoð. Íslensk ríkisstjórn hefur rúið okkur öllu trausti. Íslensk þjóð fær einungis lán í skömmtum eftir að hafa uppfyllt skilyrði hvers áfanga í betrunarbótinni.

Við almenning blasir sviðin jörð. Sterk og öflug fyrirtæki riða nú til falls, varasjóðir eru horfnir. Íslensk þjóð er orðin sú skuldsettasta í heimi. Fjármálasnillingar sem ríkisstjórnin hefur hampað svo mikið skilja ekki eftir eitt einasta nýtt fyrirtæki. Í stað þess blasa við gjaldþrota bankar og íslenskt atvinnulíf riðar til falls. Atvinnuleysi vex og við blasa dökkir tímar.

Við hljótum að krefjast þess að þeir ráðherrar sem hafa verið svo virkir þátttakendur í hrunadansinum víki. Sama gildir um Seðlabankastjórana og stjórn bankans. Traust verður ekki byggt upp án þess að þeir víkji, hvorki inná við eða útá við. Ráðherrar geta ekki ætlast til þess að við látum meir af mörkum fyrr en eftir að sú endurnýjun hefur átt sér stað.

Við erum saklaus

Jæja þá er stundin runnin upp, íslenskir stjórnmálamenn hafa byrjað hvítþvott sinn.

Alþjóða gjaldeyrissjóðurinn er búinn að fallast á að koma ríkisstjórn Íslands til hjálpar. Ráðherrar sem að mati allra viðurkenndra hagfræðinga eru búnir að leggja efnahag landsins í rúst með kolrangri stefnu.

Fram hafa komið upplýsingar um að seðlabankar nágrannaríkja okkar hafa allt frá því í vor bent íslenskum stjórnvöldum að þau séu á rangri leið og það blasi við Íslandi miklar ófarir. Þær láni okkur ekki pening fyrr en einhverjar ráðstafnir verði gerðar til þess að hreinsa til.

Um leið og alþjóðasjóðurinn fellst á að koma hingað til hjálpar, sameinast ráðherrar í Kastljósinu og Íslandi í dag um að hafna allri ábyrgð.

„Samfélagið ber ábyrgð á þessu“ segja þeir. Launamenn sem hafa glatað umtalsverðu að lífeyrisparnaði sínum, jafnvel öllu sparifé sínu.

Heimili þeirra eru komin á uppboð og þeir eru búnir að missa atvinnuna sína. Þá segja ráðherrarnir; „Skammist ykkar“, segja ráðherrar við almenning Íslands.

En þeir halda starfi sínu og fullum launum, fullum lífeyrisréttindum ásamt auka eftirlaunaréttindum. „Við erum saklausir, þetta er ykkur að kenna. Við gerðum ekkert rangt.“

Ef manni hefur einhvern tíma orðið orðvant. Þvílíkt hyski.

Óhemjan tamin

Það hefur verið áberandi hversu mikið leiðandi stjórnmálamenn og eins leiðandi embættismenn vara við því að leitað verði að sökudólgum. Það er eins og þeir séu hræddir við eitthvað.

Hvers vegna virðist ekki standa til að leita uppi þær eignir sem hinir 30 spákaupmenn og yfirmenn bankanna hafa rakað til sín á undanförnum árum með allskonar brellum og launað svo sjálfa sig með aukabónusum hafi þær heppnast. Þessar brellur eru nú hver á fætur annarri að falla, en það virðist ekki standa til að þeir endurgreiði bónusana.

Það verður engin sátt í þjóðfélaginu nema gripið verði til aðgerða um að ná til eigna þeirra manna sem hafa dregið sér margföld árslaun venjulegs fólks. Þær á að nýta til þess að greiða þær skuldir sem þessir hinir sömu eru að koma yfir á íslenskan almenning. Það blasir einnig við okkur aðgerðleysi og meðvituð þátttaka þeirra stjórnmálamanna sem hafa verið við völd og skópu aðstöðu með því að opna lög og reglugerðir og til að ástunda þessi viðskipti.

Margir spyrja hvers vegna stjórnmálaflokkarnir þá sérstaklega einn, sem hefur verið við stjórnvölinn á efnahagslífinu um árabil, eru svona tregir til þess að upplýsa um fjárhagsleg tengsl flokkanna við þessa auðmenn. Því er haldið fram að sumir stjórnmálamenn og æðstu embættismenn hafi hagnast umtalsvert á þessu brambolti auðmannanna. Þetta þarf að draga fram í dagljósið

Forsætisráherra hefur margendurtekið að hann ætli sér að halda áfram á sömu braut. Við getum þar af leiðandi átt von á að auðmennirnir birtist með hina földu peningana og kaupa eignir almennings á slikk og endurtaki leikinn.

Einnig má minna að það kom margoft fram hversu mikinn hag auðmennirnir höfðu af því að við værum með krónuna. Þeir nýttu sjóðina, sem þeir fengu að láni í bönkunum, til þess að taka stöðu gegn krónunni og högnuðust um milljarða á því, á meðan blæddi almenning vegna hækkandi vaxta og verðlags. Hvers vegna var aldrei gerð könnun á þessum leik? Er það runnið undan sömu rifjum og hræðslan við nornaveiðarnar?

Almenningur krefst þess að nú þegar verði menn dregnir til ábyrgðar, það gæti einmitt slegið á það að reiðin magnist og verði að skrímsli sem engin hafi stjórn á.