Nú stendur yfir í boði stjórnvalda blóðsúthellingalaus leiðrétting á kaupmættinum, eins og stuðningsmenn krónunnar segja til varnar áframhaldandi tilvistar hennar. Krónan er okkur dýr, rándýr. Tilvist hennar kallar á miklar sveiflur og hærri vexti. Áætlanagerð er nánast vonlaus og tilvist krónunnar býr okkur umhverfi hárra vaxta og verðtryggingar.
Útflutningur er forsenda búsetu í landinu og áhrifamikill um gengi krónunnar. Náttúrulegar sveiflur í fiskveiðum ásamt sveiflum í verðlagi hafa verið leiðréttar með handafli stjórnvalda í gengi krónunnar. Aukning orkubúskapar og aukinn iðnframleiðsla hefur unnið að nokkru á þessum sveiflum hefur skapað aukna möguleika á stöðugleika, þ.e.a.s. ef efnahagsstjórnun er rétt.
Harla einkennileg umræða hefur farið fram í vetur um verðtryggingu og hafa þeir sem hæst hafa haft ekki litið til þeirra forsenda, sem urðu til þess að stjórnvöld gripu til þess ráðs að setja á lög um verðtryggingu 1983. Stórkostleg eignaupptaka átti sér stað á áttunda áratugnum. Stjórnvöld settu á neikvæða vexti þannig að allt sparifé og lífeyrissjóðir gufuðu upp. Gríðarlegt fjármagn var fært til þeirra sem nutu þeirra forréttinda að fá lán.
Til þess að vinna gegn þessu og skapa forsendur lánsfjármagns tókst loks að ná þjóðarsátt um stöðugra verðlag og jákvæða ávöxtun. Það skapaði forsendur til að fólki stóð til boða langtímalán. Verðtrygging er greiðslumiðlun á háum vöxtum og nú er Landsbankinn að bjóða upp á annað form greiðslumiðlunar á háum vöxtum, sem þó svipar til þess eldra.
En stjórnendur fjármálakerfisins þróuðu með sér nýtt form forréttinda fólgið í að útvöldum stóðu til boða gríðarleg lán án þess að þurfa að leggja fram tryggingar, sem nýtt voru til þess að gíra upp hlutabréf og ná út úr hagkerfinu milljörðum króna. Ofurlaun, bónusar, premíur, styrkir auk pólitískra hyglinga og kúlulána varð að skiptimynt innan útvalins hóps.
Fjármagn til þessa kom ekki af himnum ofan frekar en áður. En stjórnarþingmenn undanfarinna 18 ára virðast hafa staðið í þeirri trú að þeir væru ásamt fjármálamönnum og forseta Ísland búnir að finna upp kostnaðarlausa aðferð til þess að útbýta ókeypis málsverðum, glysferðum erlendis og á bökkum íslenskra laxveiðiperlna, ásamt tugmilljóna styrkjum til stjórnmálaflokka. Það var fjármagnað okurþjónustugjöldum og gríðarlegum vaxtamun, ásamt lakari ávöxtun eða verðfalli á eignastýringum sparifjáreigenda.
Greiðandinn var hinn sami og áður, almennir launamenn og skattgreiðendur. Það er einungis ein leið út úr þessum vanda, hún felst í því að koma stjórnkerfinu inn í annað umhverfi þar sem stjórnmálamenn komast ekki upp með jafnóvandaða stjórnarhætti og þeir hafa þróað í tíð ríkisstjórna síðustu 18 ára.
Ná verður stöðugleika og lágri verðbólgu. Það er forsenda lágra vaxta og endanlegu afnámi verðtryggingar, hvaða nafni sem bankamenn kjósa að kalla hana. Upptaka annars gjaldmiðils mun taka einhvern tíma. Eitt brýnasta verkefni nýrrar ríkisstjórnar er að hefja þetta ferli strax eftir kosningar og þá með því að endurskoða vísitölugrunninn.
sunnudagur, 12. apríl 2009
Pólitísk stefna til sölu
Þær voru um margt harla einkennilegar yfirlýsingar Guðlaugs Þórs, formanns Sjálfstæðisflokksins og nokkurra annarra þingmanna flokksins í fréttunum í gærkvöldi, í kjölfar þess að tveir menn gáfu út yfirlýsingu um að þeir hafi farið að beiðni Guðlaugs um að fá tugmilljóna styrki frá fyrirtækjum. Þar með fannst Guðlaugi og félögum málið afgreitt og það myndi ekki hafa neinar afleiðingar. Þetta segir okkur allt um virðingu þessara manna fyrir kjósendum.
Á sama tíma og unnið er að því baksviðs að hesthúsa tugmilljóna styrki eru þessir hinir sömu þingmenn á hinu hæstvirta Alþingi að vinna að lagasetningu reistri á þeim rökum að það sé óhæfa að fyrirtæki geti greitt stjórnmálaflokki stórar fjárhæðir og með því haft áhrif á pólitíska stefnu viðkomandi flokks.
"Minn Flokkur hefur ekkert að fela í fjármálum, en það verður að eyða tortryggni um fjármál stjórnmálaflokka," sagði Geir Haarde opinberlega um þetta, en skrapp svo baksviðs og tók við styrkjunum.
Fyrirtækin greiddu vitanlega þessar gríðarlegu fjárhæðir til Flokksins til þess að stuðla að pólitískri stefnu sem væri þeim þóknanleg, svo þau gætu haldið áfram að athafna sig í því umhverfi sem þau vildu hafa. Afskiptaleysi hins opinbera á fjármálamarkaði.
Öll vitum við hvernig þetta afskiptaleysi Flokksins og athafnir þessara fyrirtækja leiddi íslenska þjóð fram af hengifluginu án þess að það væri svo mikið sem millimeters bremsufar á bjargbrúninni. Lýsingar á því hafa verið í hverjum einasta fréttatíma í allan vetur.
Í fréttunum í gær var einnig fjallað um gríðarlega skuldsetningu stjórnmálaflokkanna. Óábyrg fjármálastjórn stjórnmálaflokka hefur sett pólitíska stefnumótun í þá stöðu að hún fer fram í boði fjármálamanna. Þrátt fyrir að stjórnmálaflokkarnir séu að fá gríðarlegar fjárhæðir úr ríkissjóð, sem hafa verið auknar reglulega á undanförnum árum.
Það breytir engu. Sett eru upp leikrit um heiðarleika og ábyrgð á Alþingi gagnvart kjósendum, en baksviðs fer fram uppboð á hinni pólitísku stefnu.
Og þingmönnunum sem voru í fréttunum í gærkvöldi fannst ekkert athugavert við þetta. Einungis væri verið að bjarga Flokknum þeirra út úr erfiðri fjármálastöðu, skítt með hvaða afleiðingar það hefði fyrir almenning.
Á sama tíma og unnið er að því baksviðs að hesthúsa tugmilljóna styrki eru þessir hinir sömu þingmenn á hinu hæstvirta Alþingi að vinna að lagasetningu reistri á þeim rökum að það sé óhæfa að fyrirtæki geti greitt stjórnmálaflokki stórar fjárhæðir og með því haft áhrif á pólitíska stefnu viðkomandi flokks.
"Minn Flokkur hefur ekkert að fela í fjármálum, en það verður að eyða tortryggni um fjármál stjórnmálaflokka," sagði Geir Haarde opinberlega um þetta, en skrapp svo baksviðs og tók við styrkjunum.
Fyrirtækin greiddu vitanlega þessar gríðarlegu fjárhæðir til Flokksins til þess að stuðla að pólitískri stefnu sem væri þeim þóknanleg, svo þau gætu haldið áfram að athafna sig í því umhverfi sem þau vildu hafa. Afskiptaleysi hins opinbera á fjármálamarkaði.
Öll vitum við hvernig þetta afskiptaleysi Flokksins og athafnir þessara fyrirtækja leiddi íslenska þjóð fram af hengifluginu án þess að það væri svo mikið sem millimeters bremsufar á bjargbrúninni. Lýsingar á því hafa verið í hverjum einasta fréttatíma í allan vetur.
Í fréttunum í gær var einnig fjallað um gríðarlega skuldsetningu stjórnmálaflokkanna. Óábyrg fjármálastjórn stjórnmálaflokka hefur sett pólitíska stefnumótun í þá stöðu að hún fer fram í boði fjármálamanna. Þrátt fyrir að stjórnmálaflokkarnir séu að fá gríðarlegar fjárhæðir úr ríkissjóð, sem hafa verið auknar reglulega á undanförnum árum.
Það breytir engu. Sett eru upp leikrit um heiðarleika og ábyrgð á Alþingi gagnvart kjósendum, en baksviðs fer fram uppboð á hinni pólitísku stefnu.
Og þingmönnunum sem voru í fréttunum í gærkvöldi fannst ekkert athugavert við þetta. Einungis væri verið að bjarga Flokknum þeirra út úr erfiðri fjármálastöðu, skítt með hvaða afleiðingar það hefði fyrir almenning.
föstudagur, 10. apríl 2009
Gjörspilltir stjórnmálaflokkar
Eftir að hafa heyrt hver atburðarásin var, þá er það auðljóst að rausnarlegir "styrkir!!" voru til þess að liðka fyrir ákveðnu ferli í forystu tveggja stjórnmálaflokka. Árni M. Mathiesen, þáverandi fjármálaráðherra, og Jón Sigurðsson, þáverandi iðnaðar- og viðskiptaráðherra ákváðu t.d. að selja öll hlutabréf ríkissjóðs í Hitaveitu Suðurnesja og það var Glitnir sem lýsti áhuga á að kaupa þennan hlut ríkisins í HS.
FL Group var þá kjölfestufjárfestir í Glitni. Í kjölfar þessa hófust umræður um sameiningu dótturfyrirtækis Orkuveitu Reykjavíkur, Reykjavík Energy Invest, og Geysis Green Energy, sem var að stórum hluta í eigu FL Group. Landsbankinn átti einnig margvíslega og mikilvæga hagsmuni undir ákvörðunum þeirra, sem með ríkisvaldið fóru.
Þetta heitir reyndar ekki "styrkir" þetta eru mútur. Nú bíðum eftir því að heyra hversu mikið aðrir fengu, t.d. Framsóknarflokkurinn. Það blasir við.
Ef þetta var svona þegar undirbúningur stóð yfir að hleypa fjármálamönnum inn í orkubransan, fóru þá ekki fram einhverjar „styrkveitingar“ þegar sömu aðilar seldu bankana.
Vinahyglingin hefur blasað við okkur öllum og í raun er enginn undrandi á þessu. Þetta er einungis staðfesting á því sem við vitum, hversu gjörspilltir þessir stjórnmálaflokkar eru.
Það er engin afsökun þó Guðlaugur eða Kjartan segjast ekki hafa vitað af þessu og það trúir því ekki nokkur lifandi maður. Allir vissu hvaða löggjöf var á leiðinni í gegnum þingið og hvað þótti eðlilegt í þessu sambandi. Það er svo stutt síðan upphlaupið varð í borgarstjórn og allir muna aðkomu Guðlaugs að því máli.
Forysta stjórnarflokkanna virti skoðun almennings einskis eins og alltaf áður. Ætlunin var að ná forskoti á hina flokkana með þessum „styrkjum“ áður en þeir lokuðu á möguleika annarra í komandi kosningum með löggjöfinni. Þessir hinir sömu höfðu áður gengið fram af þjóðinni við sölu bankanna, en höfðu greinilega ekkert lært.
En „styrkirnir“ voru ekki nægjanlegir. Þessir hinir sömu stórhækkuðu framlög úr ríkissjóð til flokkanna. Nokkru síðar stórhækkuðu þeir framlögin, þá með því að ákveða að setja 32 kosningasmala og spunameistara á launaskrá Alþingis.
Þessi veröld er svo sjúk, og það er í skjóli þessara viðhorfa sem fjármálalífið blómstraði á þann veg sem það gerði og hvers vegna Ísland er í núverandi stöðu, gjaldþrota og rúið öllu trausti.
Munið þið svo eftir hvernig þessir hinir sömu létu utan í Herði Torfa fyrir nokkrum dögum. Þar fóru Sjálfstæðismenn með Björn B. í broddi fylkingar með ásökunum um mútuþægni og að Hörður væri á vegum einhverra peningamanna, þá helst Baugs. Nú er komið fram að Björn og félagar fengi tæplega 100 millj kr. í mútur svo maður noti þeirra eigin orð.
Þetta fólk er á svo lágu plani, svo óendanlega lágu plani
FL Group var þá kjölfestufjárfestir í Glitni. Í kjölfar þessa hófust umræður um sameiningu dótturfyrirtækis Orkuveitu Reykjavíkur, Reykjavík Energy Invest, og Geysis Green Energy, sem var að stórum hluta í eigu FL Group. Landsbankinn átti einnig margvíslega og mikilvæga hagsmuni undir ákvörðunum þeirra, sem með ríkisvaldið fóru.
Þetta heitir reyndar ekki "styrkir" þetta eru mútur. Nú bíðum eftir því að heyra hversu mikið aðrir fengu, t.d. Framsóknarflokkurinn. Það blasir við.
Ef þetta var svona þegar undirbúningur stóð yfir að hleypa fjármálamönnum inn í orkubransan, fóru þá ekki fram einhverjar „styrkveitingar“ þegar sömu aðilar seldu bankana.
Vinahyglingin hefur blasað við okkur öllum og í raun er enginn undrandi á þessu. Þetta er einungis staðfesting á því sem við vitum, hversu gjörspilltir þessir stjórnmálaflokkar eru.
Það er engin afsökun þó Guðlaugur eða Kjartan segjast ekki hafa vitað af þessu og það trúir því ekki nokkur lifandi maður. Allir vissu hvaða löggjöf var á leiðinni í gegnum þingið og hvað þótti eðlilegt í þessu sambandi. Það er svo stutt síðan upphlaupið varð í borgarstjórn og allir muna aðkomu Guðlaugs að því máli.
Forysta stjórnarflokkanna virti skoðun almennings einskis eins og alltaf áður. Ætlunin var að ná forskoti á hina flokkana með þessum „styrkjum“ áður en þeir lokuðu á möguleika annarra í komandi kosningum með löggjöfinni. Þessir hinir sömu höfðu áður gengið fram af þjóðinni við sölu bankanna, en höfðu greinilega ekkert lært.
En „styrkirnir“ voru ekki nægjanlegir. Þessir hinir sömu stórhækkuðu framlög úr ríkissjóð til flokkanna. Nokkru síðar stórhækkuðu þeir framlögin, þá með því að ákveða að setja 32 kosningasmala og spunameistara á launaskrá Alþingis.
Þessi veröld er svo sjúk, og það er í skjóli þessara viðhorfa sem fjármálalífið blómstraði á þann veg sem það gerði og hvers vegna Ísland er í núverandi stöðu, gjaldþrota og rúið öllu trausti.
Munið þið svo eftir hvernig þessir hinir sömu létu utan í Herði Torfa fyrir nokkrum dögum. Þar fóru Sjálfstæðismenn með Björn B. í broddi fylkingar með ásökunum um mútuþægni og að Hörður væri á vegum einhverra peningamanna, þá helst Baugs. Nú er komið fram að Björn og félagar fengi tæplega 100 millj kr. í mútur svo maður noti þeirra eigin orð.
Þetta fólk er á svo lágu plani, svo óendanlega lágu plani
fimmtudagur, 9. apríl 2009
Við erum óspilltustu menn í heimi
Það var venja þingmanna SjálfstæðisFlokksins fyrir hrun, að fara reglulega í pontu Alþingis og lýsa því yfir að þeirra stjórnmál væru spillingarlaus og vísuðu ætíð til erlendrar úttektar.
Reyndar var tekið fram í þeirri úttekt að hún væri vart marktæk á Íslandi sakir þess að á Íslandi væru í mörgum tilfellum ekki þau lög sem dæmt væri eftir. Það er að segja þó svo Ísland fengi ekki mínus fyrir tiltekin atriði, þá væri það vegna þess að það atriði væri ekki mælanlegt og það setti Ísland svo ofarlega sem raun bæri vitni. Þingmenn SjálfstæðisFlokksins hæddust af þeim sem bentu á þetta. Nú er kominn fram staðfesting á því að þingmenn SjálfstæðisFlokksins töluðu gegn betri vitund.
Margir hafa hér á Eyjunni velt því fyrir sér hvers vegna forsvarsmenn ríkisstjórnarflokkanna kölluðu ekki á efnahagslögregluna strax á fyrsta degi hrunsins. Hvers vegna ráðherrar SjálfstæðisFlokksins drógu allar aðgerir og skipuðu svo flokkstryggan, þægan og góðan dreng ofan úr Borgarfirði í rannsóknarstjórn og létu hann hafa litla skrifstofu og ekkert annað. Það blasti við hvað átti að gera. (réttara sagt ekki gera)
Heimildarmenn mínir héldu því fram að það væri vegna þess að forsvarsmenn Flokksins vildu ekki að tiltekin atriði kæmu upp á yfirborðið. Þar væri um að ræða lán og framlög til flokksins og eins nokkurra þingmanna.
Ég hef nokkrum sinnum á þessari síðu haldið því fram að næsta kjörtímabil yrði stutt vegna þess að rannsóknarnefndir hefðu ekki lokið sínum störfum. Búsáhaldabyltingin færi aftur í gang þegar öll gögn kæmu upp á borðin og það kallaði á að fleiri lykilstjórnmálamenn yrðu að taka pokann sinn.
Nú liggja fyrir svör hvers vegna SjálfstæðisFlokkurinn hafnaði ætíð að opna bókhald sitt. Aldrei hefur það verið augljósara hversu nátengd stjórnmál og atvinnulíf eru. Ítrekað hefur komið fram hér á Eyjunni gagnrýni á störf skilanefndanna. Hvaða fyrirtæki fá að lifa og hver ekki?; hafa Samtök atvinnulífsins spurt. Eiga hagsmunir stjórnmálamanna að ráða því?
Nú liggja fyrir skýringar á klækjapólitík SjálfstæðisFlokkursins í orgarstjórn þar sem spillað var með málefni OR á borði upp í Valhöll. Þar voru hagsmunir borgarbúa virtir að vettugi og með jöfnu millibili var farið í fréttatíma Sjónvarpsins og hrópað; "Við erum óspilltustu menn í heimi"
Hagsmunir valdakjarna Flokksins réðu þar öllu. Pólitískum ferli Guðlaugs Þórs er greinilega lokið.
Mjög fáir hafa séð nokkur einusti rök í innihaldslausu málþófi þingmanna Flokssins undanfarna daga og baráttu þeirra gegn breytingum á Stjórnarskránni. Þeir óttast valdatap.
Nú ligga fyrir skýringar á því hvers vegna Flokkurinn vill við halda krónunni og ekki ganga í ESB, þá kemst hann ekki upp með þá spillingu sem hann hefur þrifist á.
Svona í lokin, er ætlast til þess að flokksforystan viti ekki af tugmilljóna innleggi í flokksjóðinn. Á því gætu verið tvær skýringar.
1. Það væri svo algengt að menn væru hættir að taka eftir því
2. Þessir menn væru orðnir svo vanir að segja bara það sem þeim finnst best í hvert skipti, án þess að það þurfi endilega að vera í nokkrum tengslum við nokkurn skapaðan hlut.
Það höfum við reyndar orðið svo oft vitna að og blasir við ef skoðaðar eru skýringar þessara hinna sömu á Íslenska efnahagsundrinu fyrir svona liðlega ári síðan og svo það sem þeir eru að segja þessa dagana í ræðustól hæstvirts Alþingis, í innihaldslausustu og málefnalausustu umræðu þar sem þeir tefja nauðsynlegar bætur fyrir fjölskyldur, en það varnir valdanna standa þar framar.
Reyndar var tekið fram í þeirri úttekt að hún væri vart marktæk á Íslandi sakir þess að á Íslandi væru í mörgum tilfellum ekki þau lög sem dæmt væri eftir. Það er að segja þó svo Ísland fengi ekki mínus fyrir tiltekin atriði, þá væri það vegna þess að það atriði væri ekki mælanlegt og það setti Ísland svo ofarlega sem raun bæri vitni. Þingmenn SjálfstæðisFlokksins hæddust af þeim sem bentu á þetta. Nú er kominn fram staðfesting á því að þingmenn SjálfstæðisFlokksins töluðu gegn betri vitund.
Margir hafa hér á Eyjunni velt því fyrir sér hvers vegna forsvarsmenn ríkisstjórnarflokkanna kölluðu ekki á efnahagslögregluna strax á fyrsta degi hrunsins. Hvers vegna ráðherrar SjálfstæðisFlokksins drógu allar aðgerir og skipuðu svo flokkstryggan, þægan og góðan dreng ofan úr Borgarfirði í rannsóknarstjórn og létu hann hafa litla skrifstofu og ekkert annað. Það blasti við hvað átti að gera. (réttara sagt ekki gera)
Heimildarmenn mínir héldu því fram að það væri vegna þess að forsvarsmenn Flokksins vildu ekki að tiltekin atriði kæmu upp á yfirborðið. Þar væri um að ræða lán og framlög til flokksins og eins nokkurra þingmanna.
Ég hef nokkrum sinnum á þessari síðu haldið því fram að næsta kjörtímabil yrði stutt vegna þess að rannsóknarnefndir hefðu ekki lokið sínum störfum. Búsáhaldabyltingin færi aftur í gang þegar öll gögn kæmu upp á borðin og það kallaði á að fleiri lykilstjórnmálamenn yrðu að taka pokann sinn.
Nú liggja fyrir svör hvers vegna SjálfstæðisFlokkurinn hafnaði ætíð að opna bókhald sitt. Aldrei hefur það verið augljósara hversu nátengd stjórnmál og atvinnulíf eru. Ítrekað hefur komið fram hér á Eyjunni gagnrýni á störf skilanefndanna. Hvaða fyrirtæki fá að lifa og hver ekki?; hafa Samtök atvinnulífsins spurt. Eiga hagsmunir stjórnmálamanna að ráða því?
Nú liggja fyrir skýringar á klækjapólitík SjálfstæðisFlokkursins í orgarstjórn þar sem spillað var með málefni OR á borði upp í Valhöll. Þar voru hagsmunir borgarbúa virtir að vettugi og með jöfnu millibili var farið í fréttatíma Sjónvarpsins og hrópað; "Við erum óspilltustu menn í heimi"
Hagsmunir valdakjarna Flokksins réðu þar öllu. Pólitískum ferli Guðlaugs Þórs er greinilega lokið.
Mjög fáir hafa séð nokkur einusti rök í innihaldslausu málþófi þingmanna Flokssins undanfarna daga og baráttu þeirra gegn breytingum á Stjórnarskránni. Þeir óttast valdatap.
Nú ligga fyrir skýringar á því hvers vegna Flokkurinn vill við halda krónunni og ekki ganga í ESB, þá kemst hann ekki upp með þá spillingu sem hann hefur þrifist á.
Svona í lokin, er ætlast til þess að flokksforystan viti ekki af tugmilljóna innleggi í flokksjóðinn. Á því gætu verið tvær skýringar.
1. Það væri svo algengt að menn væru hættir að taka eftir því
2. Þessir menn væru orðnir svo vanir að segja bara það sem þeim finnst best í hvert skipti, án þess að það þurfi endilega að vera í nokkrum tengslum við nokkurn skapaðan hlut.
Það höfum við reyndar orðið svo oft vitna að og blasir við ef skoðaðar eru skýringar þessara hinna sömu á Íslenska efnahagsundrinu fyrir svona liðlega ári síðan og svo það sem þeir eru að segja þessa dagana í ræðustól hæstvirts Alþingis, í innihaldslausustu og málefnalausustu umræðu þar sem þeir tefja nauðsynlegar bætur fyrir fjölskyldur, en það varnir valdanna standa þar framar.
miðvikudagur, 8. apríl 2009
14% vaxtamunur vegna krónunnar
Eftir 1,5% lækkun vaxta í dag er vaxtamunur milli Íslands og ESB landa 14%. Ef við værum með Evru núna værum við með um 3 - 4% verðbólgu, enga verðtryggingu og vexti á húsnæðislánum um 4% og í viðskiptum um 4 -5% og ekki væru hér gjaldeyrishöft.
Kostnaður af krónunni er óheyrilegur. Fyrir hrun var vaxtamunur milli Íslands og ESB að jafnaði um 3 - 3,5%. Eftir hrun má gera ráð fyrir að þessu vaxtamunur verði enn meiri. Hagfræðingar segja að við gætum í besta falli reiknað með að ná vaxtamun niður í 6%.
Þá er reikningurinn vegna krónunnar farin að nálgast 200 milljarða króna. Þetta jafngildir hvorki meira né minna en 25% af öllum launum í landinu! Það gefur auga leið að þessi kostnaður leggst á almenning í formi lægri launa, hærra verðlags, hærri skatta og/eða lægra þjónustustigs hins opinbera.
Sumir berjast gegn Evru og ESB og vilja halda áfram í krónuna. Hvar eru rökin? Þau hafa aldrei komið fram. Svíþjóð og Finnland þakka inngöngu í ESB skjótan bata eftir þeirra hrun. Öll vitum við að Svíþjóð, Finnland, Danmörk og fleiri lönd innan ESB eru fullvalda ríki.
Kostnaður af krónunni er óheyrilegur. Fyrir hrun var vaxtamunur milli Íslands og ESB að jafnaði um 3 - 3,5%. Eftir hrun má gera ráð fyrir að þessu vaxtamunur verði enn meiri. Hagfræðingar segja að við gætum í besta falli reiknað með að ná vaxtamun niður í 6%.
Þá er reikningurinn vegna krónunnar farin að nálgast 200 milljarða króna. Þetta jafngildir hvorki meira né minna en 25% af öllum launum í landinu! Það gefur auga leið að þessi kostnaður leggst á almenning í formi lægri launa, hærra verðlags, hærri skatta og/eða lægra þjónustustigs hins opinbera.
Sumir berjast gegn Evru og ESB og vilja halda áfram í krónuna. Hvar eru rökin? Þau hafa aldrei komið fram. Svíþjóð og Finnland þakka inngöngu í ESB skjótan bata eftir þeirra hrun. Öll vitum við að Svíþjóð, Finnland, Danmörk og fleiri lönd innan ESB eru fullvalda ríki.
þriðjudagur, 7. apríl 2009
Steingeld kosningabarátta
Nú er kosningabaráttan að fara á fullt. Einhvern veginn átti ég von á að kosningarnar myndi snúast um hvert við ættum að stefna í peninga- og efnahagsmálum. Hvaða lærdóma við hefðum dregið af atburðum síðustu ára. Gríðarlega sveiflur gjaldmiðilsins, erfiðleikar fyrirtækja, gríðarlegur kostnaður vegna krónunnar, há verðbólga hátt verðlag og háir vextir.
En það virðist stefna í enn eina kosningabaráttuna þar sem stjórnmálamenn hafa ekki dug í sér að takast á um framtíð Íslands. Þeir ætla að rífast enn eina ferðina um hvort teknar verði upp strandsiglingar og hvar eigi að setja veggöng. Sjálfstæðismenn tala eins og þeir hafi ekki verið á landinu undanfarin 18 ár og hinir leggja fram sannanir um að svo hafi verið. Það er innihald umræðna.
Stefnan í peningamálum er óbreytt. Umsókn um aðild að Evrópusambandinu er ekki forgangsverkefni. Þrátt fyrir að það liggi fyrir að Ísland mun ekki losna úr viðjum gjaldeyrishafta og hárra vaxta á meðan krónan er gjaldmiðill landsins. Ísland mun ekki geta náð niðurstöðu um skuldirnar fyrr en samkomulag liggur fyrir við önnur Evrópulönd.
Svo ótrúleg sem það nú er þá treysta stjórnmálamenn sér ekki til þess að fjalla um þetta mál, þrátt fyrir að forsvarsmenn atvinnulífsins hafi lýst því yfir að það sé forsenda eigi að takast að byggja fyrirtækin upp Aðgerðaleysi stjórnmálamann mun valda því að atvinnuleysi mun halda áfram að vaxa og verða langvinnara.
Hvernig í veröldinni má það vera að verið sé að leggja af stað í einhverjar afdrifaríkustu kosningar, með engar raunhæfar framtíðarlausnir.
En það virðist stefna í enn eina kosningabaráttuna þar sem stjórnmálamenn hafa ekki dug í sér að takast á um framtíð Íslands. Þeir ætla að rífast enn eina ferðina um hvort teknar verði upp strandsiglingar og hvar eigi að setja veggöng. Sjálfstæðismenn tala eins og þeir hafi ekki verið á landinu undanfarin 18 ár og hinir leggja fram sannanir um að svo hafi verið. Það er innihald umræðna.
Stefnan í peningamálum er óbreytt. Umsókn um aðild að Evrópusambandinu er ekki forgangsverkefni. Þrátt fyrir að það liggi fyrir að Ísland mun ekki losna úr viðjum gjaldeyrishafta og hárra vaxta á meðan krónan er gjaldmiðill landsins. Ísland mun ekki geta náð niðurstöðu um skuldirnar fyrr en samkomulag liggur fyrir við önnur Evrópulönd.
Svo ótrúleg sem það nú er þá treysta stjórnmálamenn sér ekki til þess að fjalla um þetta mál, þrátt fyrir að forsvarsmenn atvinnulífsins hafi lýst því yfir að það sé forsenda eigi að takast að byggja fyrirtækin upp Aðgerðaleysi stjórnmálamann mun valda því að atvinnuleysi mun halda áfram að vaxa og verða langvinnara.
Hvernig í veröldinni má það vera að verið sé að leggja af stað í einhverjar afdrifaríkustu kosningar, með engar raunhæfar framtíðarlausnir.
laugardagur, 4. apríl 2009
Þú ert hér
Þessa dagana er boðið upp á raunveruleikhús í Borgarleikhúsinu. "Þú ert hér" tekur til umfjöllunar atburði dagsins í dag. Textann þekkjum við öll hann er setningar úr ræðum og viðtölum ráðamanna íslensks samfélags. Veraldar sem er leið undir lok á einu kvöldi í haust og forsætisráðherra mætti í beina útsendingu og sagði „Guð blessi Ísland.“
Hann hefði reyndar átt að biðjast afsökunar á því hvernig hann hefði komið fram við þjóð sína. Eða eigum við kannski frekar að skammast okkar fyrir hversu trúgjörn við vorum? Áttum við kannski aldrei sjéns á að eignast Porsche? Í alvörunni!!
Áhorfendum er gert að horfast í augu við sjálfa sig í rúman klukkutíma. Þann skelfilega veruleika að það sem okkur þótti frambærilegt á hæstvirtu Alþingi og virðulegum spjallþáttum fyrir nokkrum mánuðum er texti í sprenghlægilegum farsa í dag.
Hvar erum við stödd í veruleikanum? Hvað gerðist? Hvert á að stefna? Hverjum eigum við að treysta?
Þetta er það sem við viljum, atvinnuleikhús bregðist við atburðum sem eru að gerast. Leikararnir komast vel frá hinum ýmsu hlutverkum sínum. Leikstíllinn er góður og spuninn rennur kolsvartur fram. Porsche jeppinn stendur stífbónaður með íslenska fánanum fyrir framan hálfbyggðar rústir hins íslenska efnahagsundurs. Öll vinaríki litla Íslands eru svo vond, vilja ekki lána okkur meiri aur.
Stundum vita áhorfendur ekki hvort þeir eigi að hlægja. Það er eiginlega ekki viðeigandi því það eru þeir sem eru aðalþátttakendur farsans, hirðfíflin.
Góð skemmtum samfara því að vera þörf áminning til okkar. Skemmtun sem springur í lokin í orðsins fyllstu merkingu framan í aðalleikendur, áhorfendur.
Hann hefði reyndar átt að biðjast afsökunar á því hvernig hann hefði komið fram við þjóð sína. Eða eigum við kannski frekar að skammast okkar fyrir hversu trúgjörn við vorum? Áttum við kannski aldrei sjéns á að eignast Porsche? Í alvörunni!!
Áhorfendum er gert að horfast í augu við sjálfa sig í rúman klukkutíma. Þann skelfilega veruleika að það sem okkur þótti frambærilegt á hæstvirtu Alþingi og virðulegum spjallþáttum fyrir nokkrum mánuðum er texti í sprenghlægilegum farsa í dag.
Hvar erum við stödd í veruleikanum? Hvað gerðist? Hvert á að stefna? Hverjum eigum við að treysta?
Þetta er það sem við viljum, atvinnuleikhús bregðist við atburðum sem eru að gerast. Leikararnir komast vel frá hinum ýmsu hlutverkum sínum. Leikstíllinn er góður og spuninn rennur kolsvartur fram. Porsche jeppinn stendur stífbónaður með íslenska fánanum fyrir framan hálfbyggðar rústir hins íslenska efnahagsundurs. Öll vinaríki litla Íslands eru svo vond, vilja ekki lána okkur meiri aur.
Stundum vita áhorfendur ekki hvort þeir eigi að hlægja. Það er eiginlega ekki viðeigandi því það eru þeir sem eru aðalþátttakendur farsans, hirðfíflin.
Góð skemmtum samfara því að vera þörf áminning til okkar. Skemmtun sem springur í lokin í orðsins fyllstu merkingu framan í aðalleikendur, áhorfendur.
föstudagur, 3. apríl 2009
Skjóta fyrst og spyrja svo
Í Mogganum í morgun á miðopnu er fjallað um ályktun miðstjórnar ASÍ um skýrar siðareglur og þá kröfu að skilgreint verðir hverjir fóru í laxveiði og glysferðir erlendis. Í greininni kemur fram að það virðist vera samkvæmt könnun Landsambands lífeyrissjóða að sögn Arnars Sigmundssonar um sé að ræða einn mann í eitt skipti hjá almennu sjóðunum.
Á hverju voru afhjúpunar greinar Morgunblaðisins um spillingu almennu lífeyrissjóðanna byggðar? Voru það kannski sögur sem áttu við bankalífeyrissjóðina? Það er brýn nauðsyn fyrir alla að fá allt upp á borðið. Hversu margar voru glys- og laxveiði ferðirnar? Hverjir voru það sem fóru í þær? Voru þeir frá almennu lífeyrissjóðunum, eða frá fjárfestingasjóðunum og bankalífeyrissjóðunum. Það eru komnar fram skýrar kröfur frá sjóðsfélögum að þeir sem fóru í þessar ferðir taki ábyrgð á gjörðum sínum.
Það er búið að skaða almenna lífeyriskerfið gríðarlega mikið með allskyns sleggjudómum. T.d hefur nokkrum sinnum komið fram í Silfri Egils ungur maður með fullyrðingar studdar með Ecxeltöflum um lífeyrissjóðina, sem bera þess merki að hann hefur nákvæmlega enga þekkingu á kerfinu. Egill hefur ásamt útvarpsstjóra algjörlega hafnað því að einhver með þokkalega þekkingu fái að koma og sýna fram á að hversu rangar forsendur eru í útreikningum hins unga manns. Hverra hagsmuna voru þeir að gæta?
Einnig má benda á auglýsingar Sælgætisframleiðanda í Hafnarfirði sem ætíð setur fram nokkru fyrir mestu sælgætishátíð landsins auglýsingar með kröfur um að sparifé þeirra launamanna sem hafa greitt í lífeyrissjóði verði tekið eignanámi og sett í að byggja og reka hjúkrunarheimili. Alltaf nær hann markmiði sínu að komast í alla fréttatíma þar sem hann stendur við hlið Páskaeggjanna sinna.
Ásökunum hefur verið beint gegn félögum sjóðsfélaga, en stjórnarmenn SA og samtök fyrirtækja hafa algjörlega sloppið. Af hverju? Hverra hagsmuna er verið að gæta?
En eitt stendur óhaggað eftir það eru launakjör nokkurra forsvarsmanna lífeyrissjóðanna, allavega eins. Þau taka um of mið að því sem var, ekki af því sem er. Voru það stjórnamenn frá sjóðfélögum sem tóku þá ákvörðum eða voru það stjórnarmenn frá SA? Hver voru launakjör stjórnenda bankasjóðanna og opinberu sjóðanna?
Skjóta fyrst og spyrja svo er oft sagt. En skaðinn er til staðar.
Á hverju voru afhjúpunar greinar Morgunblaðisins um spillingu almennu lífeyrissjóðanna byggðar? Voru það kannski sögur sem áttu við bankalífeyrissjóðina? Það er brýn nauðsyn fyrir alla að fá allt upp á borðið. Hversu margar voru glys- og laxveiði ferðirnar? Hverjir voru það sem fóru í þær? Voru þeir frá almennu lífeyrissjóðunum, eða frá fjárfestingasjóðunum og bankalífeyrissjóðunum. Það eru komnar fram skýrar kröfur frá sjóðsfélögum að þeir sem fóru í þessar ferðir taki ábyrgð á gjörðum sínum.
Það er búið að skaða almenna lífeyriskerfið gríðarlega mikið með allskyns sleggjudómum. T.d hefur nokkrum sinnum komið fram í Silfri Egils ungur maður með fullyrðingar studdar með Ecxeltöflum um lífeyrissjóðina, sem bera þess merki að hann hefur nákvæmlega enga þekkingu á kerfinu. Egill hefur ásamt útvarpsstjóra algjörlega hafnað því að einhver með þokkalega þekkingu fái að koma og sýna fram á að hversu rangar forsendur eru í útreikningum hins unga manns. Hverra hagsmuna voru þeir að gæta?
Einnig má benda á auglýsingar Sælgætisframleiðanda í Hafnarfirði sem ætíð setur fram nokkru fyrir mestu sælgætishátíð landsins auglýsingar með kröfur um að sparifé þeirra launamanna sem hafa greitt í lífeyrissjóði verði tekið eignanámi og sett í að byggja og reka hjúkrunarheimili. Alltaf nær hann markmiði sínu að komast í alla fréttatíma þar sem hann stendur við hlið Páskaeggjanna sinna.
Ásökunum hefur verið beint gegn félögum sjóðsfélaga, en stjórnarmenn SA og samtök fyrirtækja hafa algjörlega sloppið. Af hverju? Hverra hagsmuna er verið að gæta?
En eitt stendur óhaggað eftir það eru launakjör nokkurra forsvarsmanna lífeyrissjóðanna, allavega eins. Þau taka um of mið að því sem var, ekki af því sem er. Voru það stjórnamenn frá sjóðfélögum sem tóku þá ákvörðum eða voru það stjórnarmenn frá SA? Hver voru launakjör stjórnenda bankasjóðanna og opinberu sjóðanna?
Skjóta fyrst og spyrja svo er oft sagt. En skaðinn er til staðar.
fimmtudagur, 2. apríl 2009
Fullveldi
Það virðist vera svo að stjórnmálamenn okkar muni ekki komast upp úr því fari að eyða allri sinni orku í að leysa vanda gærdagsins. Velja á milli tveggja lakra kosta, sé litið til fyrri haftatíma þá var ferlið nákvæmlega þannig og þjóðin sökk sífellt dýpra.
Það liggur fyrir að þjóðin vill að tekið verði á stjórnskránni, hún sé úrelt og taka verði á því ráðherraræði sem hún hefur skapað. Þingmenn sem hafa verið í ráðandi stjórnmálaflokkum undanfarin áratugi eru búnir að velta öllum tillögum um endurnýjun og breytingar á undan sér.
Framsýn og stefnumörkun vantar í alla umræðustjórnmálamanna, þrátt fyrir að öll rök bendi á að ákvarðanataka á næstu mánuðum verði ákaflega afdrifarík hvar varðar þróun efnahagslífsins.
Það þarf að skapa um 20.000 þúsund störf hér á landi á næstu 4 árum ef það á að takast að koma atvinnuleysi niður fyrir 5%. Það kalla á 4 – 5% hagvöxt. Svipaðan hagvöxt og var hér á nýliðnu háspennuhagvaxtar skeiði, sem reyndar hafði ekki alltof þægilegar afleiðingar.
Í fréttum í gær kom fram hjá dönskum bankamanna að lokað íslenskt hagkerfi útilokaði að erlendir fjárfestar myndi vilja flytja hingað fjármagn. Þetta er staðfesting á því sem aðilar vinnumarkaðs hafa verið að benda á undanfarið.
Ef við ætlum ekki að lenda í 10 – 15 ára ládeyðutímabili markað af höftum og háum vöxtum, þá komast stjórnvöld ekki hjá því að taka á gjaldmiðilsmálum. Það er gjaldmiðilskreppan sem skapar hin séríslenska vanda. Það hefur í vetur nokkrum sinnum komið fram að það sé vilji innan ESB að taka á þessum vanda með okkur, en það virðist vera svo að þetta verði ekki til alvarlegrar umfjöllunar meðal stjórnmálamanna.
Við höfum glatað fullveldi okkar í hendur eigenda erlendra skulda og jöklabréfa. Ef við ætlum að ná sama fullveldi og Finnar og Svíar náðu með inngöngu í ESB þá er ekki eftir neinu að bíða.
Það liggur fyrir að þjóðin vill að tekið verði á stjórnskránni, hún sé úrelt og taka verði á því ráðherraræði sem hún hefur skapað. Þingmenn sem hafa verið í ráðandi stjórnmálaflokkum undanfarin áratugi eru búnir að velta öllum tillögum um endurnýjun og breytingar á undan sér.
Framsýn og stefnumörkun vantar í alla umræðustjórnmálamanna, þrátt fyrir að öll rök bendi á að ákvarðanataka á næstu mánuðum verði ákaflega afdrifarík hvar varðar þróun efnahagslífsins.
Það þarf að skapa um 20.000 þúsund störf hér á landi á næstu 4 árum ef það á að takast að koma atvinnuleysi niður fyrir 5%. Það kalla á 4 – 5% hagvöxt. Svipaðan hagvöxt og var hér á nýliðnu háspennuhagvaxtar skeiði, sem reyndar hafði ekki alltof þægilegar afleiðingar.
Í fréttum í gær kom fram hjá dönskum bankamanna að lokað íslenskt hagkerfi útilokaði að erlendir fjárfestar myndi vilja flytja hingað fjármagn. Þetta er staðfesting á því sem aðilar vinnumarkaðs hafa verið að benda á undanfarið.
Ef við ætlum ekki að lenda í 10 – 15 ára ládeyðutímabili markað af höftum og háum vöxtum, þá komast stjórnvöld ekki hjá því að taka á gjaldmiðilsmálum. Það er gjaldmiðilskreppan sem skapar hin séríslenska vanda. Það hefur í vetur nokkrum sinnum komið fram að það sé vilji innan ESB að taka á þessum vanda með okkur, en það virðist vera svo að þetta verði ekki til alvarlegrar umfjöllunar meðal stjórnmálamanna.
Við höfum glatað fullveldi okkar í hendur eigenda erlendra skulda og jöklabréfa. Ef við ætlum að ná sama fullveldi og Finnar og Svíar náðu með inngöngu í ESB þá er ekki eftir neinu að bíða.
miðvikudagur, 1. apríl 2009
Alhæfingar og siðblinda
Hlustaði í morgun á Rás 2 þar sem var m.a. rætt við Sölvi Tryggvason sem nú er á Skjá einum. Sölvi er sannarlega einn af betri fréttamönnum okkar. Mjög góður spyrjandi, einkennilegt að hann skyldi hafa verið látinn fara af Stöð 2, hann hefur borið af í spjallþáttum fréttastofanna.
Sölvi fjallaði í morgunútvarpinu um samskipti sín við einhverja lífeyrissjóðamenn og sagði farir sínar ekki sléttar, hann hefði m.a. setið undir hótunum ef hann hætti ekki að spyrjast fyrir um spillingarmál, sem tengdur sjóðunum.
Það er nauðsynlegt að fletta ofan af þessari spillingu, hverjir það hafi verið og hvernig hún er tilkomin. Laxveiðar, golfferðir, skíðaferðir, ferðir á erlenda fótboltaleiki, úrslitaleik í meistarakeppninni eða á formúluna, tengjast klárlega ekki fjárfestingastefnu lífeyris- eða fjárfestingasjóða og sjóðsfélögum er réttilega misboðið.
Þátttakendur í glysferðum bankanna eiga refjalaust að gera sjóðsfélögum viðkomandi lífeyrissjóðs grein fyrir þátttöku sinni. Sundurgreina verður hvers konar ferðir var um að ræða og hverjir fóru. Var það með vitund stjórna sjóðanna og fóru stjórnir sjóðanna einnig. Ekki er nægjanlegt að gefa upp einhverja meðalheildartölu undanfarinna ára og um hafi verið að ræða ferðir sem tengdust fjárfestingum.
Sölvi sagði í viðtalinu í morgun að hann hefði einungis sagt að einhver frá lífeyrissjóðum hefði farið og ekki skilgreint neinn og skildi ekki hvers vegna verið væri að hóta honum. Hvers vegna sumir hefði verið að senda honum póst með kröfum um skýringar. Nú má spyrja Sölva voru það þeir sem hann hafði undir grun sem höfðu samband, eða var það saklaust fólk sem baðst undan svona ásökunum?
Það er nákvæmlega þarna sem ég er ekki sammála Sölva, líklega í eina skiptið. Það eru allnokkrir lífeyrissjóðir að störfum hér á landi. Hluti þeirra er rekinn af bönkunum, hluti er erlendur, hluti opinberir sjóðir og svo almennu sjóðirnir. Hjá þessum sjóðum starfa allmargt fólk. Fréttamönnum hættir of oft til þess að stilla upp málum með sama hætti og Sölva talaði um. Það er að alhæfa um alla, þá liggja allir starfsmenn undir grun, og snýst yfir í það að allir verða að sanna að þeir séu ekki skúrkar.
Ef fréttamaður af þeirri gráðu sem Sölvi er, varpar fram svona ásökun verður hann að huga vel að þessu. Það eru til fréttamenn sem fáir taka mark á og skiptir kannski minna hvað þeir gera. Það gerðist nákvæmlega það sama þegar fréttamenn stilltu upp málefnum bankanna með þessum hætti fyrr í vetur. Allir bankastarfsmenn voru meðhöndlaðir sem glæpamenn og urðu fyrir aðkasti.
Það hefur komið fram nú á seinni stigum að í sumar þessara ferða fóru fáir, kannski ekki nema einn. Það hefur ítrekað komið fram á undanförnum misserum að skipuleggjendur glysferða bankanna og fyrirtækja útrásavíkinganna hafi sett upp í sameiningu plön og þar sem þeir hafi boðið hvor öðrum á víxl.
Það verður að birta hvaða menn og frá hvaða fjárfestinga- og lífeyrissjóðum þáðu þessar ferðir. Eins og ég skrifaði um fyrir nokkrum dögum, það verður að fara fram siðbót innan lífeyris- og fjárfestingasjóða kerfisins og henni verður að vera lokið fyrir ársfundi sjóðanna í vor, og þá hugsanlega með einhverjum uppsögnum.
Framferði eins starfsmanns lífeyrissjóðs er um leið yfirfært á alla sjóðina. Það eru ekki allir starfsmenn lífeyrisjóða með 30 millj. kr. á ári og á Lincoln jeppa með fríu benzíni, það er bara einn. Það eru heldur ekki allir sem fara í bara 2 -3 laxveiðiferðir á ári eins og einn svaraði. Maður sem hefur þetta gildismat á að fá uppsagnarbréf daginn eftir.
Sölvi fjallaði í morgunútvarpinu um samskipti sín við einhverja lífeyrissjóðamenn og sagði farir sínar ekki sléttar, hann hefði m.a. setið undir hótunum ef hann hætti ekki að spyrjast fyrir um spillingarmál, sem tengdur sjóðunum.
Það er nauðsynlegt að fletta ofan af þessari spillingu, hverjir það hafi verið og hvernig hún er tilkomin. Laxveiðar, golfferðir, skíðaferðir, ferðir á erlenda fótboltaleiki, úrslitaleik í meistarakeppninni eða á formúluna, tengjast klárlega ekki fjárfestingastefnu lífeyris- eða fjárfestingasjóða og sjóðsfélögum er réttilega misboðið.
Þátttakendur í glysferðum bankanna eiga refjalaust að gera sjóðsfélögum viðkomandi lífeyrissjóðs grein fyrir þátttöku sinni. Sundurgreina verður hvers konar ferðir var um að ræða og hverjir fóru. Var það með vitund stjórna sjóðanna og fóru stjórnir sjóðanna einnig. Ekki er nægjanlegt að gefa upp einhverja meðalheildartölu undanfarinna ára og um hafi verið að ræða ferðir sem tengdust fjárfestingum.
Sölvi sagði í viðtalinu í morgun að hann hefði einungis sagt að einhver frá lífeyrissjóðum hefði farið og ekki skilgreint neinn og skildi ekki hvers vegna verið væri að hóta honum. Hvers vegna sumir hefði verið að senda honum póst með kröfum um skýringar. Nú má spyrja Sölva voru það þeir sem hann hafði undir grun sem höfðu samband, eða var það saklaust fólk sem baðst undan svona ásökunum?
Það er nákvæmlega þarna sem ég er ekki sammála Sölva, líklega í eina skiptið. Það eru allnokkrir lífeyrissjóðir að störfum hér á landi. Hluti þeirra er rekinn af bönkunum, hluti er erlendur, hluti opinberir sjóðir og svo almennu sjóðirnir. Hjá þessum sjóðum starfa allmargt fólk. Fréttamönnum hættir of oft til þess að stilla upp málum með sama hætti og Sölva talaði um. Það er að alhæfa um alla, þá liggja allir starfsmenn undir grun, og snýst yfir í það að allir verða að sanna að þeir séu ekki skúrkar.
Ef fréttamaður af þeirri gráðu sem Sölvi er, varpar fram svona ásökun verður hann að huga vel að þessu. Það eru til fréttamenn sem fáir taka mark á og skiptir kannski minna hvað þeir gera. Það gerðist nákvæmlega það sama þegar fréttamenn stilltu upp málefnum bankanna með þessum hætti fyrr í vetur. Allir bankastarfsmenn voru meðhöndlaðir sem glæpamenn og urðu fyrir aðkasti.
Það hefur komið fram nú á seinni stigum að í sumar þessara ferða fóru fáir, kannski ekki nema einn. Það hefur ítrekað komið fram á undanförnum misserum að skipuleggjendur glysferða bankanna og fyrirtækja útrásavíkinganna hafi sett upp í sameiningu plön og þar sem þeir hafi boðið hvor öðrum á víxl.
Það verður að birta hvaða menn og frá hvaða fjárfestinga- og lífeyrissjóðum þáðu þessar ferðir. Eins og ég skrifaði um fyrir nokkrum dögum, það verður að fara fram siðbót innan lífeyris- og fjárfestingasjóða kerfisins og henni verður að vera lokið fyrir ársfundi sjóðanna í vor, og þá hugsanlega með einhverjum uppsögnum.
Framferði eins starfsmanns lífeyrissjóðs er um leið yfirfært á alla sjóðina. Það eru ekki allir starfsmenn lífeyrisjóða með 30 millj. kr. á ári og á Lincoln jeppa með fríu benzíni, það er bara einn. Það eru heldur ekki allir sem fara í bara 2 -3 laxveiðiferðir á ári eins og einn svaraði. Maður sem hefur þetta gildismat á að fá uppsagnarbréf daginn eftir.
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)