Fólk er ekki fífl

Hef undanfarna daga verið á flakki víðsvegar um land og hitta fólk á fundum, vegasjoppum, flugstöðvum og í kaupfélaginu. Aldrei er ég sannfærðari en nú að flugstöðin eigi að vera í Reykjavík, hitti hundruð flugfarþega á hverjum degi sem undrast frekju miðbæjarrottanna sem aldrei stígur upp í innanlandsflugvél um að flytja eigi flugvöllinn til Keflavíkur.

Samdóma álit fólks er að það hafi verið góð ákvörðun að beina kröftunum að því að hækka lægstu laun, en marigr gera sér grein fyrir því að þetta vegur þungt hjá mörgum atvinnufyrirtækja í grunnvinnslu og þá ekki síst á landsbyggðinni. Þar berjast menn í bökkum við að halda þessum fyrirtækjum gangandi og þar er fólk nánast allt á lægstu töxtum. Mikil þörf er á að rétta hlut þessa fólks, en getur hugsanlega boðið heim hættu um samdrátt.

Fólk í landinu er ekki fífl eins og svo margir stjórnmálamenn virðast halda í sinni lokuðu bómullarveröld, þar sem þeir opna einn glugga í tvær vikur fyrir kjördag og lofa bót og betrun og henda út litprentuðum bæklingum með loforðum um bót og betrum, en að kvöldi kjördags er glugganum lokað og kjósendum sendur tónnin ef þeir voga sér að trufla þingmenn að störfum næstu 4 árin.

Í sjálfu sér endurspeglast viðhorf þeirra í valdamissi íslenskra valdhafa til ESB. Verði viðræður hafnar um aðild munu koma hingað alvörumenn og gera alsherjarúttekt á íslenskum valdhöfum og efnahagsstefnunni. Hér á landi hefur ákveðinn hópur manna í tilteknum flokki tekið til sín völdin og þeir ætla þeir ekki að sleppa sínu taki, hvað sem það kostar. Útrás íslenskra fyrirtækja eru að opna fyrir mat á þessum hltutum og staðreyndirnar eru að birtast okkur.

Við íslendingar erum ekki að standa okkur neitt ekkert sérstaklega vel á nánast nokkru einasta sviði. Það kom sem gusa yfir okkur þegar skýrslur komu út um að við værum ekki menntaðasta þjóð í Evrópu. Stjórnvöld voru búinn að þusa um það áratugum saman að við værum best menntaða þjóðin, allt í einu kom fram skýrsla sem sýndi að við vorum í annarri deild, með flesta ómenntaða einstaklinga á vinnumarkaði og mesta brottfall.

Við erum að fá þessa dagana upplýsingar að efnahagsmál okkar eru mesta ólestri og hinn mikla velmegun byggð á sandi erlendra lána. Öll útrás hinna „eitursnjöllu“ íslensku fjármálamanna eins og Hólmsteinninn og fleiri hafa haldið að okkur, er ekkert annað en flopp sem í sjálfu sér endurspeglast í því að ákveðin hópur hefur hrifsað til sín ofurbónusa, ofurlaun, ofurkaupréttarsamninga, ofurstarfslokasamninga og ofurstarfsbyrjunarsamninga.

Allir landsmenn fyrir utan Hólmsteininn og hans lið vita að þessir peningar koma ekki af himnum ofan, þeir verða til við að lífeyrisjóðir og sparfjáreigendur sem geyma sparifé sitt í fjárfestingarsjóðum fá minni arð og erlendu lánum fjölgar.

Örvæntingarfullur birtir forysta tiltekins Flokks ásamt Mogganum á hverjum degi yfirlýsingar um að það sé komið í ljós að öll umræða um Evru og ESB sé kominn út af borðinu og fólk eigi barasta strax að hætta þessu bulli.

En fólkið í landinu er annarrar skoðunnar. Það vill breytingar og tiltektir í efnahagsstefnu og fjármálageiranum.

Eyjan fáfróð um verkalýðsmál

Það er yfirleitt talin nokkuð góður kostur að þeir sem skrifi fréttir kynni sér um hvað þeir eru að fjalla.

Blaðamaður Eyjunnar ber saman starfsemi Landssambanda sem ná yfir allt landið og eru með fjölda aðildarfélaga hiklaust saman við eitt stéttarfélag sem er starfrækt á einu svæði.

Samningaréttur liggur hjá stéttarfélögum ekki landssamböndum, stundum framselja aðildarfélög stéttarfélaga samningsrétt til landssambanda og stundum eru kosningar í einu lagi innan landssambanda og stundum fer atkvæðagreiðsla fram í hverju félagi. Stundum fer atkvæðagreiðsla fram á fundum og stundum er hún framkvæmd með póstatkvæðagreiðslu.

En í öllum tilfellum fara fram fundir þar sem félagsmönnum er gefin kostur á því að koma fram spurningum til samningamanna og fá skýringar.

Landssambönd þurfa því að ferðast um land allt til þess að hitta félagsmenn.

Það segir ekkert um hvernig atkvæðagreiðsla fer svo fram.

Póstatkæðagreiðsla er í flestu sama og rafræn atkvæðagreiðsla, t.d. eru allar upplýsingar sendar til viðkomandi félagsmanna og atkvæðaseðlar annað hvort í formi raflykils eða atkvæðaseðils.

Rafrænar atkvæðagreiðslur þarf að framkvæma eftir mjög störngum reglum hvað það varðar að engin komist að rafrænum grunni og eins þarf að vera tryggt að allir félagsmenn geti greitt atkvæði, það er því framkvæmanlegt þar sem hægt er að hafa samtímis í gangi rafræna atkvæðagreiðslu og opnum kjörstað.

Rafiðnaðarsambandið hefur oft notað rafrænar atkvæðagreiðslur við sérsamninga og staðbundna og var fyrst til þess af stéttarfélögunum fyrir allmörgum árum.

Kosningar hjá Starfsgreinasambandinu og Rafiðnaðarsambandinu eru með gjörólíkum hætti, eins formgerð þeirra við samninga.

T.d. vita flestir landsmenn fyrir utan blaðamann Eyjunnar að sératkvæðagrieðslru fara fram í sumum aðildarfélaga Starfsgreinasambandsins eins og Eflingar og annarra félaga í svokölluðu Flóabandalagi.

Greinilegt er að sá blaðamaður sem skrifar um verkalýðsmál á Eyjunni hefur takmarkaða þekkinga á því sem hann er að skrifa um.

Ég hélt að það væru stunduð vandraðri vinnubrögð hér á Eyjunni.

Endurskrifaðar fréttir

Það er mikið talað um rætni og skammarleg ummæli á netinu birt í nafnleysi og það er sannarlega full ástæða til þess.

En ritskoðun og endurskrifaðar fréttir eru mun hættulegri. Rifjaðust upp fyrir mér þegar ég er að fletta nýju Mannlífi greinar sem fyrrv. blaðamaður á DV hinu fyrra, undir stjórn hóps sem flutti sig yfir á Viðskiptablaðið, skrifaði og lýsti því þegar maður, sem hefur tekið það að sér að gagnrýna aðra blaðamenn reglulega fyrir óvandaða háttsemi, tók sig ætíð til og umskrifaði viðtöl og fréttir ef honum þóttu þau ekki túlka stöðu tiltekins flokks undir stjórn tiltekins manns á nægilega heppilegan hátt.

Í Mannlífi er rifjuð upp hin magnþrungna fjölmiðladeila og birta drög tiltekins manns úr tilteknum flokki um Fjölmiðlalög. Af hverju vildu þessir menn koma í veg fyrir umræðu á opnum vettvangi?

Eða þá prýðilegar lýsingar af því hvernig málin ganga fyrir sig í vöggu lýðveldisins á hinni stórgóðu síðu freedomfries hér á Eyjunni undir stjórn Republikana og hyskisins í kringum Bush með Karl Rove fremstan í flokki.

Og svo forsíðufrétt Fréttablaðsins um hvernær vandamálið við skipan dómara hófst og viðbrögð tiltekinna manna í tilkteknum flokki við umræðu um þau mál.

Hvers vegna grein geðlæknis um efnahagslífið fékkst ekki birt í Mogganum.

Flestir íslendingar hafa áhyggjur af efnahagsástandinu þessa dagana og velta því fyrir sér hver sé rót þess að tilteknir menn í tilteknum flokki fara alltaf úr límingunum þegar minnst er á Evrópusambandið og Evruna.

Og Mogginn birtir reglulega kostulegar og heimasamdar lýsingar á því hvernig málin ganga fyrir sig í ESB.

Um glerhús og staksteina

Hér er loft ásamt snjóskafli hrunið í rúm starfsmanns Impregilo. Hann var svo heppinn að vera ekki í rúmminu þegar það gerðist. Þessar búðir tók starfsmenn stéttarfélaganna alllangan tíma að fá lagaðar.

Þau eru svo oft mótsagnarkennd viðbrögð tiltekinna manna sem hafa tiltekna pólitíska skoðun. Þeir eru svo innilega sannfærðir um að þeir einir hafi rétt fyrir sér og allir aðrir komi úr „vinstra liðinu“ og það gefi þeim rétt að kalla megi þá sem ekki eru sammála þeim öllum hugsanlegum ónöfnum.

Eins og t.d. tiltekinn lögmaður, sem er þekktur stuðningsmaður tiltekins flokks og fær birtar innrammaðar greinar í Mogganum þar sem þeir sem ekki eru sammála pólitískum skoðunum hans eru nefndir „Thalibanar.“

Einnig má benda á svör ungs þingmanns úr tilteknum þingflokki sem var nýlega í Kastljósi að fjalla um tiltekin ummæli Össurs iðnaðarráðherra um tiltekinn borgarfulltrúa tiltekins flokks í Reykjavík, þegar Helgi Seljan spurði þingmanninn unga um færslu hans um Björn Inga í haust.

Einnig má benda á nafnlausa umfjöllun Staksteina um Ingibjörgu Sólrúnu og skoðanabræður hennar.

Svo kom dómur í gær, Eftir að hafa skoðað dómskjölin og Staksteinakennd ummæli tiltekins blaðafulltrúa um VG fólk, kvenfólk og náttúruvernd, hlýtur maður að velta fyrir sér hvers vegna var blaðafulltrúinn að höfða mál og á hvaða forsendum er hann að fagna sigri?

Tek það fram að ég er algjörlega sammála þeim skoðunum um að persónulegt skítkast á netinu eru alltof oft langt fyrir utan öll mörk.

Góð viðbót á vinnumarkaði

Í dag var skrifað skrifaði í dag undir samninga um nýtt gagnaver á Keflavíkurflugvelli. Mjög góð viðbót við atvinnumöguleika hér á landi. Þetta býður upp á mörg góð störf, en þessar framkvæmdir kalla á aukna raforku og fleiri virkjanir. Össur hefur staðið sig vel í þessu máli og á hrós skilið.

Um nokkurn tíma hefur legið fyrir hratt vaxandi þörf á stækkun og fjölgun gagnavera. Ef við vildum vera gjaldgeng á þeim markaði, var forsenda þess væri að Ísland yrði betur tengt við Evrópu og Ameríku með öflugum samskiptastrengjum.

Mörg fyrirtæki á þessum markaði hafa horft til Íslands vegna möguleika á orku og landrými og ekki síður gnótt af svölu loftslagi og kælivatni sem leiðir til mun minni orkunotkunar.

Svæðið á Keflavíkurflugvelli tilvalin kostur fyrir staðsetningu gagnaverum og mjög vel staðsett í öllu tilliti. Með þessum samning fæst góð nýting á mörgum þeirra húsa og skála sem eru á svæðinu, en kallar jafnframt á mjög hraða endurnýjun á hinu ameríska rafkerfi, dreifikerfum á öllu svæðinu og spennum.

Endurnýjunin rafkerfisins kostar nokkra milljarða, sem einhverra hluta „gleymdist“ að geta um þegar forsvarsmenn Þróunnarfélagsins kynntu svæðið í upphafi og nýtingarmöguleika þess. Forsvarsmönnum Rafiðnaðarsambandsins var óspart sendur tónninn þegar þeir voru svo „ógætnir“ að benda á ónákvæmni Þróunnarfélagsins.

Ríkisstjórnin greip þá til þess ámælisverða úrræðis að setja bráðbirgðalög og kippti öllum íslenskum og evrópskum rafmagnsreglugerðum úr sambandi á svæðinu til þess að bjarga málunum, en þverbraut með því jafnræðisreglur.

Allt saman óþarfi því íslenska rafmagnseftirlitið hafði ári áður bent Þróunnarfélaginu á hvað það þyrfti að gera til þess að svæðið uppfyllti þær kröfur sem gerðar eru um rafmagnsöryggi gagnvart öðrum fyrirtækjum og almenning hér á landi.

Loksins samkeppni í innanlandsflugið

Iceland Express fær lóð í Vatnsmýrinni

Flugfélagið Iceland Express hefur fengið vilyrði fyrir lóð í Vatnsmýrinni og getur undirbúningsvinna vegna innanlandsflugs nú hafist af fullum þunga. Flugfélagið treystir sér til að hafa lægri fargjöld en nú eru á markaði.

Efnahagsvandinn

Mogginn birtir á miðopnu mikla og vel skrifaða grein Bjarna Benediktssonar og Illuga Gunnarssonar um hina erfiðu stöðu sem við erum í. Ég myndi nú taka þannig til orða, þá erfiðu stöðu sem strákarnir í bönkunum og röng efnahagsstjórn undanfarin áratug hafa komið okkur í.

Eins og svo oft þegar Sjálfstæðismenn líta yfir farinn veg, kjósa þeir ætíð að sleppa hinni veigamiklu aðild sem aðilar vinnumarkaðsins áttu að þeirri endurreisn og uppsveilfu sem hófst með gerð Þjóðarsáttar, og þann stóra þátt sem launamenn hafa átt í að viðhalda stöðugleika síðan þá. Oft þurft að þvinga stjórnvöld inn á réttar brautir. Hér á ég við fyrstu málsgrein greinarinnar.

Það stingur einnig í augu hvernig þeir stilla upp aðild að ESB og upptöku Evru. Mín skoðun er sú að afstaða Sjálfstæðisflokksins til þessa máls, sé ein helsta forsenda þeirrar stöðu sem við erum í og stærstu efnahagslegu mistök þess flokks sem er búinn að fara með stjórn þessa málaflokks undanfarin áratug.

Það er ekki gott þegar tveir vaxandi þungaviktarmenn í þingliði Sjálfstæðisflokksins reyna að veita þessu hjá sér með því að segja, að umræðan um ESB og Evru sé einungis flótti frá vandanum og fráleitt að nálgast þá umræðu út frá tímabundnum erfiðleikum. Við ættum a.m.k að vera kominn á lokastig í umræðu um aðild, en sjálfstæðismenn hafa ætíð sprengt þá umræðu með sífelldri endurtekningu á rakalausum klisjum.

Og svo er komið að launamönnum að axla vandann, að venju. „Verkefnið sem stjórnmálamenn og atvinnulífið þurfa nú að kljást við er talsvert.“ Segja þeir í lokakaflanum.

Hvað á nýja tónlistarhúsið að heita?

Samkvæmt skilgreiningu á nafnið að falla vel að íslenskri tungu, vera þjált á erlendum tungumálum og vera lýsandi fyrir starfsemi hússins.

Hmmm;.... Björk , það nafn uppfyllir að mínu mati þessi skilyrði.

ennn, líklega er ég ekki hlutlaus.

Náttúruperlur í forina

Össur sagði á Alþingi í dag, að ríkisstjórnin hafi verið að taka sér ný stjórntæki, sem eigi að koma í veg fyrir að náttúruperlum verði kastað í forina. Hagfræðistofnun Háskóla Íslands er að vinna hagrænt mat á áhrifum stóriðjuframkvæmda á íslenskt efnahagslíf sem á að vera tilbúið í vor.

Á stundum erfitt að átta mig hvert Össur er að fara með myndlíkingum sínum, en er sammála að klára eigi Rammaáætlun og fara svo eftir henni. Var einn af mörgum sem kom að gerð hennar og veit að þar var vel unnið.

Ég hef áður haldið því fram hér á Eyjunni að viðhorf til náttúruverndar eru tekjutengd. Þar á ég við að ef atvinnuástand slaknar mikið hér á næstunni þá munu viðhorf íslendinga breytast yfir í að menn munu hiklaust líta í kringum sig í leit að næsta virkjunarstað.

Og þá munu kjósendur gera sömu kröfur til þingmanna og gerðar voru fyrir nokkrum árum, sem leiddi til Kárahnjúka og álvers í Reyðarfirði.

Þar spái ég að menn beri niður í neðri hluta Þjórsár. Þær virkjanir eru ódýrar og nýta vel þau lón sem þegar eru fyrir og skora vel í Rammaáætlun. Menn eru búnir að sjá það á Hellisheiði að gufuaflsvirkjanir taka meira pláss en vatnsaflsvirkjanir.

Auk þess verða umbrot á landi við neðri virkjanir Þjórsár ámóta og fara undir einn golfvöll, og engin leitar til náttúruverndarráðs þegar ákvörðun um slíkt mannvirki er tekin.

Vorhreingerningu í bönkunum

Talsmenn bankanna hafa þessa vikuna keppst við að telja okkur í trú um að hið gríðarlega háa skuldatryggingálag sem þeir þurfa að greiða í dag endurspegli ekki raunverulega stöðu þeirra. Það getur vel verið, en það eru samt sem áður greinilega allnokkrir sem telja að íslensku bankarnir hafi farið of geyst.

Innlendir fjármálaspekingar eru stórt tekið sammála um að staða bankanna sé góð, en maður kemst ekki hjá því að velta fyrir sér hvort þar ráði að einhverju leiti eigin hagsmunir.

Það berast ekki miklar upplýsingar um stöðu bankanna erlendis, en þegar íslenskir bankar búa við skuldatryggingar og bankar og lýðveldi sem við teljum langt fyrir neðan okkur, þá er eitthvað eins og það á ekki að vera.

Það blasir við að íslenska ríkið ásamt bönkunum verði að vinda sér í öfluga ímyndarherferð erlendis til að útskýra raunstöðu Íslands.

En mörgum landanum finnst þó að þeir ættu að byrja á því að afla sér traust hér heima með því að taka til í launum, þóknunum, starfsloka og starfsbyrjunarsamningum. Þar eru efstu stjórnunarlög bankanna einfaldlega að hrifsa til sín drjúgan hlut af þeim arði sem á að renna til hluthafanna, þar á meðal þeirra sem eiga sitt sparifé í lífeyrissjóðunum. Einnig mæti lækka eða fjarlægja eitthvað af öllum þóknunum og seðilgjöldunum.

Nú koma þessir menn vælandi til lífeyrissjóðanna og vilja fá peninga þar. Þeir verða að taka til í eigin heimagarði áður en af því verður.